Candy Says

Tableau Vivant

2012-01-22T19:08:00.002+04:00

May 2011 - 120 Model Tableau Vivant - Skylight One Hanson from Sarah Small's Tableau Vivant on Vimeo.

გეი ფეშენ ფოტოგრაფერის ანორექსიკი პადრუგა დეპრესიაში

2012-01-21T18:56:00.002+04:00

სტერეოტიპების საახალწლო ნუსხა ჩემი მეგობრებისაგან, სახელწოდებით: "გეი ფეშენ ფოტოგრაფერის ანორექსიკი პადრუგა" (ყდაში გამოეკრას, ბობოლებს ჩამოურიგდეს)

Natuka Natsvlishvili : აის წყვილები, ენის მოჩლექით რომ ელაპარაკებიან ერთმანეთს

Elene Leka Pasuri აის ინტელექტუალები "თავის ლუკმას რო შოულობენ"

Natuka Natsvlishvili: აის გოგოები თავს რომ იშტერებენ, "ქალს სიშტერე უხდება"-ს ეგიდით

Elene Leka Pasuri: აის ბიჭები, ლამაზები და კარგები და ჭკვიანები რომ არიან დამანიპულატორები რომ უყვართ

Natuka Natsvlishvili: აის გოგოები ძუძუზე ხელს რომ ვერ იკიდებენ და ბიჭსაკიდებინებენ (c) nika

Elene Leka Pasuri: აის ბიჭები "ყველა გოგოსთან გარკვეული" რო აქვთ

Natuka Natsvlishvili: აის გოგოები მამაომ რო უთხრათ ოჯახი არ დაანგრიოო და არ დაანგრიეს

Elene Leka Pasuri: აი ის სოციალური სტატუსი, მამენტ რო არაფერი მარა მაინც უცხოელი ქმარი ყავს

NatukaNatsvlishvili: - კაი, ჩემი ქმარი შეიძლება ნარკომანია, ხელფასი არ აქვს,ხანდახან მღალატობს, მარა ჩმორი მაინც არ ყოფილა არასოდეს
გენაცვალე+ კაცმა ქუჩაც უნდა ნახოს და ყველაფერიც

Elene Leka Pasuri: აი ის ძიშოვი ეპატაში, ქალები რომ მხოლოდ თავის კლიტორზე სწერენ.

Alexandra Aroshvili: აი ის საკრალა გოგოები, სტერეოტიპების ჩამოყრა კომენტარებს რო წერენ და სულიერი ნათესილაობა უხარიათ

NatukaNatsvlishvili:აის პროვინციალი ბიჭები, ურთიერთობის ფორმად უსაფუძვლო დანაადრევ ფამილარობას რომ ირჩევენ, ფამილარობის გამოხატვის ფორმად სიტყვა "გოგოს"

Elene Leka Pasuri აი ის პარიჟსკი შარმის მქონე გოგონები, დისტანცირების მანიფესტაციას რომ დამკვირვებლური ამპლუათი აწვებიან !

Elene Leka Pasuri იოოოო

Natuka Natsvlishvili ვიტყოდი ეხლა ზუსტ მაგალითს, უბრალოდ მრცხვენიან

Elene Leka Pasuri: ‎"ხელათში" "იმწუთში" - აი ის სოციალნი ჭაობები, ურეაქციობა რომ სვეცკობა ჰგონიათ!

Natuka Natsvlishvili: ‎"ჩუმად თუ დავჯდები მოვა და მკითხავს - რატომ ხარ მოწყენილი " გოგოები.

Elene Leka Pasuri: აჰა - ვოტ სულით ნათესავა საკრალა გოგოები.

Natuka Natsvlishvili: რატიამაღლობელისმოყვარულა გოგოები

Elene Leka Pasuri: აი ის ბიჭები ცოლი რო მოყავთ და კომპიტერულ თამაშებს რომ არშორდებიან.

Natuka Natsvlishvili: ‎"უბრალოდ კარგად ვგრძნობთ თავს" წყვილები

AlexandraAroshvili: აი ის გოგოები, სიტყვა "სექსუალურზე" რო ოდნავთვალჩახრილი იღიმიან და მარცხენა ხელის სამი თითის ჩაქნევით
ნახევრადჩუმ იი-სიძახიან

Natuka Natsvlishvili: ცოლს მინეტს როგორ ვაკადრებ ბიჭები

Elene Leka Pasuri: ეეე ეგ ძაან ბანალურია გოგო

Alexandra Aroshvili: რავი, არი რა, სახლშია, აუარე ერთხელ - ქმრები

Natuka Natsvlishvili: ზატო გენიალურია

Elene Leka Pasuri: აუ აუ, აი ის გოგოები " დობერმანებს რო შავ ბოდფორდებში ასეირნებეეეენ"

Natuka Natsvlishvili: არიან ეგეთი გოგოები ჩვენთან?

Elene Leka Pasuri: კე, ნამდვილად. აის ფეისბუქზე თვითდამკვიდრებული ინტელექტუალები

Elene Leka Pasuri: როგორ არ არიან - თვალები ცოტა მოჭუტული აქვთ და ამბობენ " მებესექსუალე ვარ

Natuka Natsvlishvili: ‎"პროჭკას" სადაქალოს გოგოები:)

Elene Leka Pasuri: aahahaha პროჭკა!! ახლა წელს რას შვრები? " პროჭკა"-ს უნდა დავურეკოოოოო

Natuka Natsvlishvili: პროჭკას პონტი ექნება მაგის ძმა დიჯეია

Elene Leka Pasuri: აის დაწესებულებები, "მზია, მოსულები არიაააააან"

Natuka Natsvlishvili აუ კარგი იყო ლეკ :) აის მწერალა ბიჭები - "პირველად შიშველი დედაჩემი რომ წარმოვიდგინე...." - და მერე მთელი გეპეი დედისტრაკს აგინებთ, არადა, თვითონაც გეპეი აქვთ დამთავრებული, მერე რა, რომ არ უვლიათ.

Elene Leka Pasuri: და კლასიკა - "შენ არა, შენ არა, მე ვარ ყლე"

Natuka Natsvlishvili: და უფრო კლასიკა? " - ნუციკო, შენ ჩემზე უკეთესს იმსახურებ, მე დაგტანჯავ, მე ცუდი ტიპი ვარ, მე შენი ღირსი არ ვარ, შენ ჩემზე უკეთესს იმსახურებ"
ან კიდევ "იქნებ ჯობს ცოტა ხნით შევისვენოთ გიო"

Elene Leka Pasuri: აიეს, პონტის პონტში ჯვრისწერა - რო პროსტა იყოს

Natuka Natsvlishvili: ის თეატრალურელი ბიჭები? "უბანზე არ იციან რო ელასტიკები ჩავიცვი"

Elene Leka Pasuri აჰაჰაჰა - ელასტიკებში რო გამოდიან და "ძმაკაცი რო ყავთ ზონაზე" -თავს რო აფარებენ

Natuka Natsvlishvili ‎: ჰო , და პირველ კურსელი სარეჟისოროს ბავშვები კუბოკრული კაშნეებით?

Elene Leka Pasuri: უფ, ეგ ათასი წელია უკვე :) და თესეუს ბიჭები, კუბოკრული პერანგებით. პულავერჩიკ

Alexandra Aroshvili: არა არა, აი ის ჯგუფელა გოგოები - ნაცვლიშვილი სნობია მასწავლებელო, მარტო მაშინ მესალმება კევა როცა უნდა

NatukaNatsvlishvili: აის გოგოები, რომ თხოვდებიან და ჩაცმის სტილს რომ იცვლიან.
აის ძველი ბიჭები დედამ ბოლო რომსასოფლო ჩააწერინათ არის გენიალური

Alexandra Aroshvili: ან : ეს კი უცნაური გოჰოა , ეხლა თავისებური მარა, მასტერია ეს სტატიების

EleneLekaPasuri: და ის გოგოები, ნეიტრალნი პედიკიურით, შლოპკებით - მაგიდაზეაწეული ფეხებით, ქმრებიანი და უკვე თავისუფლად
რომ ამბობენ "ცუდ სიტყვებს"

Natuka Natsvlishvili: აუ და გათხოვების მერე რომ მოწევას იწყებენ და წვრილებს რო აწვებიან

Alexandra Aroshvili: აი ის გოგოები, გათხოვებიდან ერთი წლის მერე წვრილ ვინსტონს რო ეწევიან სამზარეულოში და ადრე ვითომ გულუბრყვილო თვალები უკვე სწერვანარევი შავი ლაინერით რო აქვთ დაკონტურებული

Natuka Natsvlishvili: აის ნარკამნის დედები "გუგა ისე იღლება ციალა სამსახურში, იმ დღეს მედიკოს გოგოს დაბადების დღეზე სუფრაზე ჩამოეძინა"

Natuka Natsvlishvili: აის გოგოები თეძოზე ჩანთებს რომ აწვებიან და"კაცის ტანსაცმელი ძაან მიყვარს, სუნამოც სულ ბიჭის მასხია" + "მთელი ბავშობა მანქანებით ვთამაშობდი და ფეხბურთს ვთამაშობდი" გოგოები

Elene Leka Pasuri: აუ აუ და კიდევ ის ჟრიამული, უცხოელა რო იძახის სცენიდან "გამარ'ჟობა"

Alexandra Aroshvili: აჰაჰაჰ, აი ის გოგოები, სადარბაზოს პლაშიანა ვარაზისხევისმანიაკა რეჟისორი შეყვარებულები რო ყავთ და შიგადაში რო აწვალებენ: "გიორგი,ამაღამ თუ არ ჩამოხვალ თავს დავიხრჩობ ზღვაში

Alexandra Aroshvili: ‎Ninuca Kakabadze

Natuka Natsvlishvili: ჯერ თვალები არ მაქვს გახელილი ვკითხულობ: ჩიტი გალიაშია?

Alexandra Aroshvili: ვაიმე ეკა!

Elene Leka Pasuri: აბა ეკა?

Alexandra Aroshvili: აი ის გოგოები, მარტო იმიტო რო თხოვდებიან რო ორსულად არიან და ქმარი პარიზში წაიყვანთ და მერე სპირალი რო უჩირქდებათ :დ

Natuka Natsvlishvili: პოლიტ. აქტიური დიდ მკერდიანი და წყლიან თვალებიანი ხუჭუჭა გოგონები არანორმალურად ბევრი ენერგიით :):)

Elene Leka Pasuri: ფუ, სანდრა,ძაან პახაბნი იყო : )

Alexandra Aroshvili: ვაიმე ეკა - არ გახსოვთ, ნინუცამ რო იკივლა?

Elene Leka Pasuri: უი არა... მე ტანინუნი ნანინა მახსოვს

NatukaNatsvlishvili: მახსოვს კაცო როგორ არ მახსოვს:) აის გოგოები ძაან "ნიბრეჟნი"ვარცხნილობა და უმაკიაჟო სახეები რო გამოუძინებლის ეფექტს
აძლევთ და ნახევრადმოჭუტული სახით რომ ამბობენ "აუ აი ინფორმაცია მენანება"

Elene Leka Pasuri: აუ - ცნობილი ბრძნული გამონათქვამები, ბლოკნოტში ამოწერილი:)

Natuka Natsvlishvili: ფილოლოგიის ფაკულტეტის სტუდენტი ბლოგერი გოგონები სექსზე ორიენტირებული "სკანდალიური" პოსტებით

Elene Leka Pasuri: და ის გოგოები "მე ბიჭებთან ახლოს ვარ" და ყველა წამში "უშუალო და ბაი ზე ვეი" ფიზიკური კონტაქტი რო აქვთ.

Elene Leka Pasuri: ‎"პროსტა შეწყვეტილი" ფილმები რო ზეა

Natuka Natsvlishvili: ნოუთბუქზე რო იმდენი იტირა რო აი ორი დღე სათვალით დადიოდა

Elene Leka Pasuri: ‎"გოგონების ჯგუფური ამაყა სურათები" (c) ჩვენ

Elene Leka Pasuri: ხოლო გუბეში არეკლილი შეყვარებულის სტუდენტური ფოტო

Alexandra Aroshvili: აი ის მსუქანა ჯიგგარა გოოები, ბევრი მეგობარი ბიჭები რო ყავთდა : მითხარი აბა რამდენი გჭირდებას რო აწვებიან და " აუ ეგ ჩვენი დედაა"-თი რომ მოიხსენიებენ.

Natuka Natsvlishvili: გოგო ეგ პირველი სიყვარული იყო და ყოველთვის გვემახსოვრება აბა რა , მეც ეგრე არ ვარ ლევანზე?

Alexandra Aroshvili: ‎" გააგიჟა ესეიგი ჩემი ნინიკო"

Elene Leka Pasuri: ხოლო ინგლისური შორისდებულები ქართულ საუბარში, ხოლო რუსული ზედსართავები

Natuka Natsvlishvili: აქ ორი გოგო რაჭაშია დაქალთან ჩასული და ზაფხულის ღამეა დ აოთახის ფანჯრიდან აბოლებენ რო ქეთას ბებიამ არ გაიგოს - პირველი სიყვარულის ამბებს ვგულისხმობ

Alexandra Aroshvili: ‎"ჩემები დასვენების ფულს რო მომცემენ" გოგოები

Elene Leka Pasuri: ასევე კორპორატიული ჩაცმის ესთეტიკა, ესოდენ თხელი ბლუზი და ფანქარი იუბოჩკა

Elene Leka Pasuri: ასევე მახინჯი პოლიტიკოსის თავადისგვარიანი დახვეწილი მეუღლე "ის არაჩვეულებრივი ადამიანია"

Alexandra Aroshvili: და კიდევ

Natuka Natsvlishvili: ფანქარი იუბოჩკა, სვოჩის საათი, პილგრიმის ბეჭედი ცოტა პუდრი და მანქანიანი პაკლონიკი - უბრალოდ დავდივართ, კარგი ბიჭია

Alexandra Aroshvili: ‎"კი ზეგ უეჭველი " ბიჭები

Elene Leka Pasuri: ბეჟი არ დაგავიწყდეს ნატუკა- ბეჟი

Natuka Natsvlishvili: ‎"შე უზდელო გოგო" ბიჭები

Elene Leka Pasuri: ‎"მაგენი ყლეები მაგენი"

Natuka Natsvlishvili: ‎"პრიდმეტს რა პონტში მიკონტროლებ ბიჭო"

AlexandraAroshvili: სუ პირველებს რო ეზრდებათ კლასში ძუძუები და აუ ხელი მომაკიდებინეს ასაკიდან პირდაპირ რო " მე ძაან ბევრი ძმაკაცი მყავს"
კასტაში გადადიან (გური გიომ მანქანა დაამტვრია და ეგერევე მე დამირეკა, ეხლაც კაპლი დამალევინა დეეჩემმა"

Natuka Natsvlishvili: აუ დედამისი რა ქალია არ იცი. დამისვავს ხოლმე და ვჭორაობთ,ჰაჰ, ნანა, მაგარი ქალი:)) დაქალივით მყავს

Alexandra Aroshvili: ან - გური გიომ მანქანა დაამტვრია და მანამდე დაჭრეს და მერე დაიჭირეს- რომანტიკა რო ხიბლაბვთ

Natuka Natsvlishvili აუ და ის? აჩი არი მე ოღონდ ბიჭი! ზუსტად ერთნაირები ვართ!იმიტომ რომ უყვარს რო აი ეგ არი ოღონდ ბიჭი.

Elene Leka Pasuri: ‎"ძალიან დიდი ხანი ბუდიზმში ვიყავი გადავარდნილი"

Elene Leka Pasuri: ‎"აუ აი კლიმტი რო ვნახე პირველად მეტროპოლიტენში - პროსტა გავჩერდი და რო ხურავდნენ დაცვამ დამიძახა" :)

Alexandra Aroshvili: აჰაააააჰაააააააააა!! და ის კიდე : ძაან დიდ დეპრესიაში როვიყავი და წამლებს ვსვამდი და ცრემლი გამიშრა ვეღარ ვტიროდი და ვეღარ ვსუნთქავდი და ტუალეტში არ დავდიოდი და ყველა დავკარგე"

Natuka Natsvlishvili: იეეე :)) ჰუჰუ ლეკა:) ააააააააააააააააა კლიმტი და ეგ გოგო უეჭველი გოგოა და უსმენს კლასიკას და ჯაზს ან ყველა მიმდინარეობა მომწონს თუ ხარისხიანია

Alexandra Aroshvili: ‎"ბიძაჩემმა ჩამომიტანა ლონდონიდან"

Elene Leka Pasuri: ემანდ სვეცკი ტიპები უზბად რო ვარდებიან "ღმერთი, რჯული"

Natuka Natsvlishvili: ღმერთს გეფიცები თუ არა

Alexandra Aroshvili: მე ეხლა იმ პანკებთან და ბომჟბთან რა დამაყენებს, თორე ისე ხელოვნებას ვაფასებ. "სახლში ვუსმენ" კასტა

Elene Leka Pasuri: ანაკომის რამანწიკა:)

Natuka Natsvlishvili: შენ სად სწავლობ უეჭველი სამხატვრო ან თეატრალური ჩაცმაზე შეგატყე

Alexandra Aroshvili: ააააა და დედითსომეხი აიტიშნიკი რუსულენივანი მეტალისტები "ძი ჯეი როკ"

Elene Leka Pasuri ‎"ყველაფერი გაყიდულია ზუსტად ვიცი, ჩემი ნათლიის შვილი მიშას დაცვაშია"

Elene Leka Pasuri: და "დეეჩემი?" ჰაჰაჰა "დეეჩემი" :)

Alexandra Aroshvili: ‎"მაინც არ ვემდური ამ მთავრობას"

Elene Leka Pasuri: ‎"მოგვეცით ჩვენი წილი საქართველო" (ბოზბაში)

Elene Leka Pasuri: ააააა და დედითსომეხი აიტიშნიკი რუსულენივანი მეტალისტები"ძი ჯეი როკ" --- სანდრა, ქსენოფობო:)

NatukaNatsvlishvili: ‎"არა ჩემი როა იმიტო კი არა 4 წლის არის და უკვე ხუთი რუსულილექსი იცის, უთხარი დედიკო თამრიკო დეიდას, გამოთქმით,
შენ რო იცი......სიჩუმე....არა სხვებს რო ხედავს იმორცხვება" თამრიკო დეიდა იღიმის

AlexandraAroshvili: ‎"მე მიტინგების ქალი არავარ" სახლში ნაპოვნი ერთადერთიბეწვის მელია მოგდებული ბებიები უბნის მაღაზიაში
ვარდების რევოლუციისას

Elene Leka Pasuri: სათვალიანი ჟურნალისტი კაი ჩამცმელი გოგოები :)

Alexandra Aroshvili: აბა ფაფები ვინ გაგვიკეთაოოო - დედები პამპერსის გამოცვლისას

Natuka Natsvlishvili: ტყავის კურტკაზე ბეწვის ჟილეტი და ტონალური დაუბანელსახეზე

Natuka Natsvlishvili: აუ მე ის მიყვარს ბანტიან გიტარას რომ აკნავლებენ ხოლმე დაუცებ როწაამღერებენ "ტეექსტიიი დამავიწყდააა" - ძაან ლაღად:)

Elene Leka Pasuri: ‎"მე დაგასწარი ეგ სიმღერა მე ვიცოდი და ეგ წიგნიც და აი "ეგ ვიცი, ძველია"

Natuka Natsvlishvili: აუ ხო გთხოვე ეგ სიმღერა არ გააბაზრო მეთქი

Alexandra Aroshvili: ცუდათა ვარ - გოგოები მენსტრუაციის დროს . ავათა ვარ.სტუმრები მყავს

Elene Leka Pasuri: ძაან მეჟდუპროჩიმ, ძაან დაღლილი - აუ უნიტაზმა ამოასხა - სვეცკირუტინა Charlotte Alexandra :D

Natuka Natsvlishvili: ვაკელი გოგოები როცკელი ბიჭის გაცნობიდან მეორე დღეს: "აუ მაგარი ტიპია გოგო ძაან საყვარელი, რაღაც თბილი და ისეთი:)

Natuka Natsvlishvili: აუ მე იცი როგორ მიყვარს ეს? ჩემი საყვარელი საქმეა" :ნაჭრისაბადოკიშუბლზე"

Natuka Natsvlishvili: და შიგნიდან შეღებილი თვალები

Natuka Natsvlishvili: შეყვარებულის გაჩენიდან რამდენიმე თვეში სახლურად ჩაცმული გოგოები ბიჭის ძმაკაცთან სახლში ჩაიზე:)

Elene Leka Pasuri: ‎"ჩემს დაბადებისდღეზე ტელეფონი უნდა გამოვრთო"

Natuka Natsvlishvili: უკვე რო მოსულა რო აღარ გაიპრანჭო ამბავი

Natuka Natsvlishvili: ვიღაცსონას დედაა ცუდად მეცხრეში უნდა გავიდე

Elene Leka Pasuri: ‎"ძუძუზე ყავს გოგო, ვერა ტოვებს" (ამ დროს შვილი - უკვე შვიდი წლისაა)

Elene Leka Pasuri: ‎"აუ მე პროსტა წოვიკას ვერ დავკარგავ"

Natuka Natsvlishvili: სუფთა ჩარლის ანგელოზები ვართ გოგოოოო მე ქერა შენ რიჟა ისშავი :)))

Natuka Natsvlishvili: მაჩეტეს ნეჟნასწზე აი ერთი ასჯერ ვიტირე რა

Natuka Natsvlishvili: წოვიკა:)

Elene Leka Pasuri: სუფრაზე რო მარტო კაცების ხუმრობებზე ეცინებათ ხოლმე: " ვაიმე, ლევან არ გინდა" :)

Natuka Natsvlishvili: სუფრიდან რო მშივრები მოდიან და აუ მომშივდა და ცოლი რომ პასუხობს "იქ არი იყავი მერე? ვერ შეჭამე? მშვენიერი თევზი იყო"

Elene Leka Pasuri: გოგო აი ეს '"ჩემი აზრით..." - აბა რომელი აზრით?

Alexandra Aroshvili: პროსტა შანსი არაა სუ რო შიმშილით ვკვდებოდ ბავშვს მეორადებს როგორ ჩავაცმევ

Alexandra Aroshvili: ნუნუ ექიმო წელს ორი კონტაქტი მქონდა მარტო- ტიპის ქალები გინეკოლოგთან

Natuka Natsvlishvili: ისე წვიმდა მასწალებელო აი ისე ჰოოო როოოო აი ციდან სუკატები და ძაღლები ცვიოდა - თარგმნის ინგლისურიდან

Elene Leka Pasuri: და მეორე მხარე - სექენდჰენდი რო ხელოვანა პონტია:)

Alexandra Aroshvili: ან - მერამდენე აბორტს იკეთებ? ამ კაცებს რა ვუთხარი - ქალები

Natuka Natsvlishvili: აუ აი მე ხო აგნოსტიკი ვარ და...

Alexandra Aroshvili: მანჩესტერზე ვგიჟდებიიიიიიიიიიიიიიიიი - და ერთი ფეხბურთელის გვარი რო იციან - გოგოები

Natuka Natsvlishvili: აი გოგოა მარა შენძმობას ვფიცავარ ისე გონკაობს რო შეიძლება გამოყლევდე

Elene Leka Pasuri: ახალი დარდიმანდი ჰიტი მობ. ზარზე - თან რო პად ღადაობენ

Natuka Natsvlishvili: ინდი ბიჭები მოდუნებული პირის აპარატით და მოსაქნევად გამზადებული გვერდული ჩოლკით

Elene Leka Pasuri: ‎"აუ აი პირველად მჭირს ეგეთი რაღაც პროსტა, ძაან სხვანაირიგოგოა - თან მაგარი სწერვაა და რამე" - ბიჭები - რო ვერ ხვდებიან რა ხდება

Elene Leka Pasuri: ქართულ ალტერნატიულ მუსიკაში - სიზარმაცენარევი ქართული პრონაუნსი:)

Alexandra Aroshvili: ეგ ნაცემი მყავს

Natuka Natsvlishvili: ფრისტაილერა ბიჭები ფერადი კაპიუშონებით და ძააან თავისუფალი ცხოვრების წესიიიით

Alexandra Aroshvili: ილია ჭავჭავაძე უფრო მართალს ამბობდა თუ ვიღაცა ნინიაკაკაბაძე, რო დაილაიქებია - კომენტარები

Elene Leka Pasuri: აუ პროსტა ძაან მინდა რო კალათიანი ველოსიპედით ვიარო და თხელი კაბა მეცვას

Natuka Natsvlishvili: აუ ხო იცი ვერ გადავიტან ორმა ბიჭმა ოდესმე რო ჩემ გამოიჩხუბოს - ამ დროს რომ ოცნებობს

Alexandra Aroshvili: განზეეეე განზეეეეეეეეეეეე ნენააააააააააააააააააააააა

Natuka Natsvlishvili: მე უფრო კლასიკურ სტილს ვანიჭებ უპირატესობას მარა აი როცასადმე ქალაქგარეთ მივდივარ - რა თქმა უნდა ჯინსები

Elene Leka Pasuri: აუ ღამის ოთხ საათზე ჩამიცვამს და გავსულვარ. (შოკოლადი

Natuka Natsvlishvili ბაკალავრის დიპლომით გგონია სადმე მიგიღებენ

Natuka Natsvlishvili: ‎?

Elene Leka Pasuri: ლიბერალა ბიჭები რო ქალებში დადიან:)

Elene Leka Pasuri: ნატუკამ კითხვა დასვა :):)

Natuka Natsvlishvili: ბიძამ რო უნდა წაგიყვანოს ქალებში პირველად და მერე რო ფულიც უნდა გაჩუქოს და ზიპოც

Alexandra Aroshvili: ნუკა დედიკო, პროფილში! (სურათის გადაღებისას ცალყბა ღიმილით მიმართავს შვილს )

Alexandra Aroshvili: დედაჩემი ბითლსებს უსმენდააა

Natuka Natsvlishvili: არა ეხლა ერთი ორჯერ გაუჩხერია ალბათ მარა ნუ დამპირდარომ აღარ იზავს დეე კაი რაა:(

Natuka Natsvlishvili: ვგიჟდები ბებიაჩემის ტანსაცმელზეეეე

Alexandra Aroshvili: დღეს პოკერებში მაგარი ვიყომარეთ მე და გველემ

Elene Leka Pasuri: აუ ვგიჟდები ქალი რო სიგარას ეწევა

Natuka Natsvlishvili: გველე მაგარი კაცი ეგ ხო იცი ბეროს მეჯვარე როა

Alexandra Aroshvili ხოოოო, ძაან კაი ადამიანია გულით

Natuka Natsvlishvili: ეხლა მე იმას კი არ ვამბობ რო მორწმუნე ვარ ან რამე მარა ყოველშემთხვევაში ღმერთის მწამს

Natuka Natsvlishvili მაგის ცოლს იცნობ? ლენკას? მაგარი ბავშვია ძაან :ბავშვი ბოლდით:

Natuka Natsvlishvili: გეი ფეშენ ფოტოგრაფერის ანორექსიკი პადრუგა დეპრესიაში

AlexandraAroshvili: ეხლა, ეს თილისმა ოთახში დადე, ერთდოლარიანზე ან რამესალოცავზე შეიფიცეთ ოჯახში და ბარაქაც მოვაა მკითხავები ოჯახში ბედნაცვალი ვინა გყავთ თვალებით

Natuka Natsvlishvili: ეგ არაა გეი ცოლი ყავს

Elene Leka Pasuri: გახუნებული ფოტოების პოლუგლამური

Elene Leka Pasuri: ‎"ეითის ყველაზე მაგარი ერაა"

Alexandra Aroshvili: საბა ძაან ნიჭიერია გოგოები

Natuka Natsvlishvili: აუ აი თუპაქი რო მოკვდა რამდენი ვიტირე არ იცი

Elene Leka Pasuri: ან ( კურტი)

Natuka Natsvlishvili: აი ერთი პერიოდი ყველაფერი კურტის მქონდა მაიკა გინდა ჩანთააა აი ყველაფერი

Elene Leka Pasuri: ‎"ყველაფერი ეროვნული რო არ ვარგა" - კონოტაცია

Alexandra Aroshvili: თუფაქი არ მომკვდარა და ვაბშე ეგნი სადღაც კუნძულზე გაპარულან ყველანი,

Elene Leka Pasuri: და ისა? სვეცკი როა რამე მეინსტრიმ ფილმზე წასვლა:)

Natuka Natsvlishvili: თხუთმეტი წლის მეაკო "სტურუს თხოვეთ თუშეიძლებეაააააეეეაააჰჰჰჰ" ნატუკა - არ არის ; 15 წლის მეაკო - " და შენ ვინხაეეაააეეეაააარრ"; "დეიდამისი" -უი დიდი ბოდიშითთთთ - სანდროს ყოფილი გოგო

Natuka Natsvlishvili: ‎"მაგისთანა რო ოჯახში მომითრიო მოგკლავ ჩემი ხელით იცოდე"

Elene Leka Pasuri: აჰაჰაჰა:) სწერვა უფროსი დები (ლეკა)

NatukaNatsvlishvili: ოთხმოცდაათიანებში რო ლევისები ჩაიცვეს პირველებმა დამერე წამალზე დასხდნენ, არისტოკრატი მშობლები რო ყავდათ და ეხლა
პარლამენტარები არიან - ორი შვილი რო ყავთ და ის დიდუბელი გოგო მოიყვანეს ბოლოს ცოლად მაინც - იმისგან ყავთ ორივე

Elene Leka Pasuri: დილას ვირბინოთ

Natuka Natsvlishvili: გაათბე ნაბეღლავი და ყლუპ-ყლუპით დალიე

Elene Leka Pasuri: ბიჭი მზერა ლაზერი

Alexandra Aroshvili: აი ხო ხედავ, კალცი რო გაკლია, რძის ნაწარმს შენ არ ჭამ და არაფერი - ხელმოტხილი შვილიშვილის ბებიები ნიშნისმოგებით

Elene Leka Pasuri: გოგო შავთეთრი ფოტოები, მარტო წითელი პომადით ან რამე

Elene Leka Pasuri: ტუჩების სურათი მობ. სქრინზე

Natuka Natsvlishvili: სეპია

Alexandra Aroshvili: და სვიტრს თუ გაიხდი იმის თანდასწრებით: მაკარონი, სუფთა მაკარონი.

Natuka Natsvlishvili: აი მითხარი ლიკა ქავჟარაძე და მაკა ასათიანი არ არიან ყველაზე ლამაზი ქალები ვინ იციიიი ‎?

Elene Leka Pasuri: წარსულში ცნობილი სკანდალური სუპერსტარები - რო კეთილდებიან და ტვ საღამოებზე რო დარდიმანდებს კოლექტიურად მღერიან

Natuka Natsvlishvili: პატარა კოკა-კოლა + ფენოვანი + ალექსანდროვი (კინაგამ ალილო დამეთაგა იქ ამოაგდო)

Natuka Natsvlishvili: აუ რას იდგავს ამის მანქანა იცი

Alexandra Aroshvili: მთაზე ვგიჟდები... მთის ზაგგარი პროსტა..

Elene Leka Pasuri: ბიჭი რო გაბამს საშინელი და: "შენ ძაან პროგრესულად მოაზროვნეტიპი ჩანხარ"

Natuka Natsvlishvili: ჩიკოს კიდე ეგ უნდა?

Alexandra Aroshvili: აბა, ამ გადახურულს გაუმარჯოს კაცები ხარაგაულის კაფეში მზარულს რო ილოცვინებიან

Elene Leka Pasuri: ზაბეგალოვკის გასვეცკება სიიაფის და გამო

Alexandra Aroshvili: მიმტანს: შენ სადაური ხარ? ერთი ჭადი გამოგვიცხე გენაცვალე

Natuka Natsvlishvili: წადი! წავიდე? არა როგორც გატყობ გინდა რო წახვიდე! აარა შენთუ გინდა წავალ! აჰა ესეიგი გინდა რო წავიდე?

Elene Leka Pasuri: რაღთქმაუნდა და ეს - კლასიკა : " გინდა მოვიდე?"

Natuka Natsvlishvili: და ბიჭის პასუხი: რავი თუ გინდა მოდი

Elene Leka Pasuri: აუ მე ჩაგიწერ კაი დისკს

Alexandra Aroshvili: ააუუუ, შენ არ გაქვს იმხელა ინტელექტუალური პლატფორმა რო მე მეკამათოო - გოგოები ანაბეჭდის ფართიზე

Natuka Natsvlishvili: ხო იცი რო კამათში ვერ მომიგებ

Natuka Natsvlishvili: გოგო მაგულის ბიჭივით მაყვინთავებს

Elene Leka Pasuri აფერუმ შენს ქალობას

Natuka Natsvlishvili: ის გუგა რო იყო რა მედიკოს გოგოს დაბადების დღეზე როაკიმარებდა

CharlotteAlexandra:aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ra dros gvzinavs me da magulis bichs? menatrebit miyvarxart da kide 1000 top banaluri ambavi. mindixart saaxalclod.

ნატუკა ნაცვლიშვილი, ნიკა და ლეკა ფასურები - BOSSANOVA HIS & HER

= = > მაგენი სნობები. და თუ სნობები, მაშ ვიცეკვებთ და გვიკბინეთ და ვიცეკვებთ და გვიკბინეთ და ვიცეკვეთ და გვიკბინეთ. ამინ!

Illustrations by Kris Atomic

While I'm waiting for my Millions of Kisses

2012-01-14T19:03:00.001+04:00

Пошли детки в лес гулять-ать-ять,
Чтоб цветочков там собрать-ать-ать.
Тишина кругом стоит-ит-ит,
Лишь кукушечка кричит-ит-ит.

Ты, кукушечка, скажи-жи-жи,
И всю правду расскажи-жи-жи,
Через сколько лет весной-ой-ой
Повстечаюсь я с тобой-ой-ой.
Через сколько лет весной-ой-ой
Повстречаюсь я с тобой-ой-ой.

Стала птичка куковать-ать-ать.
Стала Любочка считать-ать-ать:
Десять, двадцать, тридцать, сто-сто-сто –
Ей спасибо и на то-то-то.
Десять, двадцать, тридцать, сто-сто-сто –
Ей спасибо и на то-то-то.

Kukushechka by candysays

Natuka Natsvlishvili - Molly Malone

2012-01-04T13:35:00.000+04:00

Natuka Natsvlishvili - Molly Malone

Natuka did it for me <3 ყელმტკივანი ნატუკა, მზე აჩეჩილ თავში და Molly Malone are the best of this shitty life.

I DESERVE MY HAPPINESS! DEAR GOD, FULL PACKAGE, plz.

New Year's Eve

2011-12-30T10:35:00.001+04:00

ეს პოსტი-ინტერვიუ 2010 წლის თებერვალში დაიწერა ნასტასიათან ერთად. სახლი ახლა დუდას ათასმა საბავშვო პრიბამბასმა აავსო, შეიძლება ითქვას, მე საფუძვლიანად გავბევრდი და ბევრ ოთახში დავჯექი ერთდროულად. დიდი და გენიალური მუცლით სარლა ლე კანადაში კი არა კრაკოვში და ოსვენციმში წავედი. ახალი აკვიატებებიც, ბედნიერად მივიმატე, 2-დან 6 საათამდე სამსახურში ვზივარ და ვხვდები როგორ მენატრება ერთდროულად ბევრი პირსახოცით დივანზე გასაშრობად ჯდომა და მანიკურის წასმა. თუმცა, ახალი აკვიატებები ისეთი კარგია, ისეთი. ყველაფერს ჯობია!

იმ სახლებზე მომიყევი რა,ანუშკა რო ცხოვრობს ხოლმე,ხან წლობით და ხან რამდენიმე გამით და მერე ისე რო ყვები,მე სულიერები მგონიან
ჰო, სადაც არ მივდივარ ხოლმე, თუ ადამიანს და სახლს ჩემიანად ვიგულებ, ერთ დღეში, სტუმრობებით და შორიდან ვერ ვუძლებ. ისე გამოვიდა, რომ 14 წლის მერე რეგულარულად ალბათ სამ სხლში ვცხოვრობდი. ხან სულ მარტო - აბიტურიენტი ვიყავი და მარტოს უნდა მემეცადინა. სახლში სულ რაღაცაზე ვაფრენდი და წამლებს ვყლაპავდი, სანატორიუმივით იყო ის სახლი, ერთოთახიანი და სულ სხვა უბანში. მაშინ პირველად ვიცხოვრე 3 თვის განმავლობაში სულ მარტომ.
ახლა ამ სახლს მივები, აქ ყველაზე დიდი სიყვარულია და იმდენი ჩემი თავია, რომ სახლსაც ჩემსას ვეძახი, ცოტა კი გამიჭირდა თავიდან, მაგრამ გავიხედე გამოვიხედე და დავინახე რომ ავსებული გვაქვს ამ სახლის ოთახები ჩვენი თავით და ტკბილი რაღაცეებით და საბოლოოდ დავნებდი.

სულ მგონია ხოლმე,რომ თქვენთან, დუდის და შენს გარდა, ტომ ვეითსი და კიდე სხვებიც ცხოვრობენ,ვინც მე არ ვიცი. რა ხდება რეალურად?
რეალურად, დილით გაღვიძებისთანავე აბაზანაში შესვლაზე ვწუწუნებთ, გვეზარება ლოგინიდან გამოძრომა და მერე რომ ავდგებით ერთმანეთს ვასწრებთ, რათქმაუნდა მე ვმარჯვებ და ცოტა ხანში ბევრ პირსახოცში გახვეული დავდივარ ოთახიდან ოთახში, ჩემ ტერფებს დავყურებ და ვშრები.
იქიდან, სადაც მე ვზივარ ხოლმე ძირითადად ჩანს ის, რასაც მე სახლს ვეძახი. ისმის ათასი ხმა (თუ ისმის) ან სრული სიჩუმეა.
იცი, რა დრო მიყვარს ყველაზე მეტად? დღის 2 საათიდან 6 საათამდე. ამ დროს არ მიყვარს გარეთ გასვლა, მარტო ვარ ხოლმე და ისეთ რაღაცეებს ვაკეთებ რასაც მარტო ანუშკა აკეთებს ხოლმე.
ცხოვრებაზე რა გითხრა.. არავინაც არაა. ამ წუთასაც, დუდი სამსახურშია წასული და სახლი ისეთი ცარიელია. ეხლა გავბევრდები და ყველა ოთახში დავჯდები. სველ თმას გავიშრობ, მანიკურს გავიკეთებ და მერე რაღაც მოხდება ალბათ

რაა ის,რაც ახლა არ გაქვს და გინდა როდესმე აუცილებლად გქონდეს?
ძალიან ბევრია ესეთი რამ.ეხლა არ მახსენდება რამე კონკრეტული. ზოგადად როცა ცხოვრები კმაყოფილი ვარ ხოლმე ყველაფრით კარგად ვგრძნობ თავს და ცუდ ხასიათზე რომ ვიყო ჩამოვწერდი ეხლა სიას.. გაგიმართლა და თავს კარგად ვგრძნობ. :)

შენთან განსაკუთრებით მიხარია ხოლმე რომ გოგო ვარ, ვგრძნობ,რომ გოგოები ერთმანეთს სხვა გარემოს თავაზობენ და ვერ ვხვდები ხოლმე,მაინც რა გვჭირს გოგოებს?
მგონი ვერ ვაფორმულირებ,მაგრამ შენთვის რას ნიშნავს გოგოობა?
აბსოლუტურად ყველა ჩემი მოქმედების, ცხოვრებისეული სტილის განმსაზღვრელი ერთადერთი ჰიპოსტასი ისაა, რომ მე ქალი ვარ. არვიცი.. ზოგჯერ მგონია ხოლმე რომ მხოლოდ ეს ერთი ემოცია მმართავს და ეს ძალიან ცუდია, ზოგჯერ მგონია ხოლმე რომ კარგია. ჰოდა, ალბათ შენც გრძნობ ხოლმე ამას. ბევრს უთქვამს :)

სადმე ისეთ ადგილას წავიდეთ,სადაც ჯერ შენც არ ყოფილხარ და სიამოვნებით წახვიდოდი...
სარლა-ლე კანედაში წავიდოდი. დასავლეთ საფრანგეთშია, ცოტა ჩრდილოეთისკენ მგონი. პატარა რკინის მამლები რომ ქარის მიმართულებას გვაჩვენებენ და მოედანზე სამი ბატის ქანდაკება რომაა. დიდი არკებიანი გასასვლელებია სახლებს შორის და მყუდრო კაფეები მსუყე ტირამისუებით და ტომატიანი ლაზანიით. წავიდოდი და ერთი თვე ვიცხოვრებდი. ისე, ჩვეულებრივად, ვითომ დაბადებიდან ამ ქალაქში ვცხოვრობდი. აი, სარლას ჩავუსახლდებოდი. ისე, ბუნებრივად, როგროც აქამდე ათას სახლს ჩავსახლებივარ.
ჰო, ალბათ მაშინ წავალ ფეხმძიმედ რომ ვიქნები და დიდი მუცლით, ჰო, ეხლა მოვიფიქრე და გენიალურია! აუცილებლად მაგ დროს წავალ.

შენი აკვიატებები,ან სისხლში გამჯდარი ჩვევები?
აუკვიატებელი ადამიანი ვარ.. ერთადერთი აკვიატებაც და სისხლში გამჯდარი ჩვევაც დუდია. რასაც არ უნდა ვაკეთებდე, ვწერდე, ვფიქრობდე, ვსწავლობდე, მაინც აკვიატებული მყავს :)

ჰოდა, სულ ესაა. მე, ჩემი ძველი ტკბილი და ახალი საეჭვო აკვიატებებით, საშინელი პიემესით და სამკაპით ვხვდები ახალ წელს. ნეტა ბედნიერი იყოს ეს წელი, ანუშკა.

За этот ад, За этот бред, Пошли мне сад На старость лет

2011-12-26T14:18:00.002+04:00

(Photos By: Kris Atomic)

Crees que les noches seran mas tranquilas?

2011-12-25T16:06:00.003+04:00

რანაირი დღეა. ჩემი სახლის ყველა ფანჯრიდან იმდენი სხვა ფანჯარა ჩანს, მგონი ჩემს ლინზებს მინუსი თავისით მოემატა. ორ წუთში ერთხელ კისერი მიშეშდება. ვერაფრით გავიყვანე ეს დღეები უფრო მშვიდად, ვიდრე წარმომედგინა.

Sinead O'Connor or Anoushka inlove

2011-12-16T11:59:00.001+04:00

Totally in love. ძალიან შემიყვარდა ეს ქალი.

In Dublin's Fair City
Where the girls are so pretty
I first set my eyes on sweet Molly Malone
As she wheel'd her wheel barrow
Through streets broad and narrow
Crying cockles and mussels alive, alive o!

Alive, alive o!, alive, alive o!
Crying cockles and mussels alive, alive o!
She was a fishmonger
But sure 'twas no wonder
For so were her father and mother before
And they each wheel'd their barrow
Through streets broad and narrow
Crying cockles and mussels alive, alive o!

She died of a fever
And no one could save her
And that was the end of sweet Molly Malone
But her ghost wheels her barrow
Through streets broad and narrow
Crying cockles and mussels alive, alive o!

P.S.შინეიდის წერილი ბობ დილანს. აი, ასე უნდა უყვარდეთ ადამიანებს სხვა ტიპები. წერილი გამოქვეყნებულია შინეიდ ო'კონო რის ბლოგზე, პირველ სექტემბერს, 2011 წელს. love letter-ის შედევრია, მე თუ მკითხავთ.

Dear Bob,

3 questions..

1..

Please can I sing Licence To Kill with u and Mark Knopfler when you play together in Dublin in October? As Infidels is my favourite album ever and I'm quite a good singer. Even if I do say so my self.

Being selfish and a demanding diva I was hoping u and Mark would play and I would sing... wearing a miniscule army camoflage teeny-keeny... (Not really.. All strictly kosher

2..

Can I be your harmonica? I am asking this because I really want to be your harmonica. But I promise to behave unless u don't. If I can't be good I'll be careful.

3...

In the event my dying wish (see question 2) can't come true, Can u perhaps introduce me to any un-attached Zimmerman men from 44 yrs old on?

You have set an un_reachable standard in me.. For what a man really is.

Am assuming of course that u wud never be interested in one so 'insane' as to write u a love-letter, and assuming u must be well covered with women...

I promise I'm slightly prettier than in the ABC news split screen of before and after.. I was having a bad hair day.

Hugh Heffernan has now offered me a million dollars to do the cover of playboy. Every girl's dream.. This is because I am monumentally gorgeous. Contrary to popular belief based on zero recent 'sightings'.

I will implore the equally 'lurve_starved' ladies of influence at ABC news to sneakily switch photos so u can see me in my ACTUAL sexual gloriousness. So worry not. I'm well fit sir.

Anyway.. Please let me sing wiv u + mark because that album was, is and always will be the full roots of my heart. Kisses from Jesus all over it.

Yeah and Mark's pretty delicious too.. But not as much as u obviously. But if u don't fancy a quick one would u ever ask ol' Mark what he reckons? In the dark I think he could pretend I'm gorgeous... If I put a few bags on my head...

My preference if u are unattainable would be to meet your middle - aged male relatives please.

რეტაბლოები - hang on St Christopher

2011-11-18T14:27:00.001+04:00

მადლობას ვუხდი წმინდა კრისტოფერს, რომ მარგოს მამამისმა ანახა ეს ლინკი, რომელიც მერე მარგომ მე მანახა და ახლა შემიძლია მოწყენილ საღამოობით ამ რეტაბლოებით გავერთო.

ქმრის სიკვდილის შემდეგ ჩავვარდი საშინელ დეპრესიაში. მაგრამ გვადალუპეს ღვთისმშობელმა დამიბრუნა ქმრის სული იმ კატის სახით,რომელიც ჩემთან სამზარეულოში შემოვიდა. ვიცი, რომ ისაა. იგივე თვალები, იგივე მარტოსული მზერა, და კიდევ რაღაც. ამ ყველაფრის ნახვის მერე სულით ხორცამდე ვიყავი შეძრული. გული ემოციებით ამევსო - ისე ავღელდი. ამის შესახებ ვერავის ვუყვები, იმიტომ რომადამიანები გიჟად ჩამთვლიან, რაც შეიძლება სიმართლეცაა. მაგრამ მე ძალიან ბედნიერი ვარ კატასთან ერთად და მთავარი ესაა.

მადლობელი ვარ შენი, წმინდაო იუდა, რომ დამეხმარე საქმროს პოვნაში. ლინდა რუისი.

გვადალუპეს ღვთისმშობლის მადლიერი ვარ რომ საკუთარი თვალებით დამანახა ჩემი საცოლის ორგულობა, რომელზე დაქორწინებასაც ვაპირებდი. მას შემდეგ რაც შევასწარი მას სხვა კაცთან და მივატოვე, გავთავისუფლდი მომავალი ღალატის შესაძლებლობისგან. ხოსე ტაიესი, მეხიკო. 1967.

ხოსე გვადალუპეს ღვთისმშობლის უსაზღვროდ მადლიერია, მისი გადარჩენისათვის, როდესაც მის მანქანას მუხრუჭებმა უმტყუვნა და მოსახვევში გადავარდა. ამ რეტაბლოთი ის გამოხატავს მის მადლიერებას. 4 ოქტომბერი. 1999. ჩიმალპა.

ძვირფასო წმინდაო ავგუსტინ.

ჩვენ მიგვაჩნია, რომ პაპესა - ძალიან კარგი იდეაა და ღმერთს ამისთვის მადლობას ვუხდით. თანასწორობა - მნიშვნელოვანი გაკვეთილია, რომელსაც ჩვენ ბიბლია და იესო გვასწავლის. ისღა დაგვრჩენია, ვიმედოვნოთ, რომ შემდეგი პაპი იქნება გეი, ამის შემდეგ ჩვენ ნამდვილად შევიგრძნობთ თანასწორობას

წარმატებულ რიტა რეისს აქვს ფული, და ბედნიერია იმით რომ მეძავია, რის გამოც მადლობას უხდის ღვთისმშობელს. მეხიკო.

Theme from "Mon Oncle" / "Мой дядя"

2011-11-11T13:18:00.000+04:00

საოცარი სურვილი მაქვს არაფრის კეთების

2011-11-05T21:52:00.003+04:00

მალე გავიდეს რა ერთი წელი. და ყველაფერი შეიცვალოს, ყველაფერი!

Ray charles say no more by toko loladze

ფორთოხალი შოკოლადი

2011-11-01T14:05:00.004+04:00

Alex: As an unmuddied lake, Fred. As clear as an azure sky of deepest summer. You can rely on me, Fred.
Minister: Good... good boy. Oh yes, I understand you're fond of music. I have arranged a little surprise for you.
Alex: Surprise?
Minister: One I think you will like... as a, how shall I put it, as a symbol of our new understanding. An understanding between two friends.
Alex: And what do you know, my brothers and only friends, it was the 9th, the glorious 9th of Ludwig van. Oh, it was gorgeosity and yummy yum yum. I was cured.
As the music came to its climax, I could viddy myself very clear, running and running on like very light and mysterious feet, carving the whole face of the creeching world with my cut throat britva. I was cured all right.

Beethoven - 9th symphony by jimmybeam

სამსახური

გაცილებით მეტი თავისუფლება და გაცილებით ნაკლები სოციალიზაცია მაქვს ახლა. ერთ კვირაში უნდა მოვიფიქრო, რა ჯობია - უსარგებლო კავშირები, რომელიც სოციალიზაციის იმიტაციას ქმნის და მე ამის ყოველდღიურ მოთხოვნილებას მიკმაყოფილებს თუ მაგალითად იუთუბზე ფლეილისტის ხმამაღლა მოსმენა მთელი დღე და დილას ცხელი შოკოლადის კითხვით და ყავით და სიგარეტით გამოფხიზლება. თან ორივე შემთხვევაში დუდა მენატრება. That's all what the story is about.

"ცხელი შოკოლადი" - Smelled like good old spirit!

დღეს აქ წამოსვლამდე ვიყიდე და დილას ყავის სმისას თვალი გადავავლე. ქავერი - არ მომეწონა. იდეა გასაგებია - მარა ცოტა სტილიც ნუ. მითუმეტეს ქავერზე. რედაქტორის სვეტი - პირველად ყოველთვის ამას ვკითხულობ ხოლმე. ზოგადად ძალიან იშვიათია რომ რედაქტორის სვეტი ნორმალური გამოვიდეს. ალბათ მეც რომ რედაქტორი ვიყო სულ ესეთი ნევზრაჩნი სვეტები გამომივა, გასაგებია. მაგრამ ამ უკანასკნელი ნომრის რედაქტორის სვეტი სრული საშინელებაა - ოთხაბზაციანი შესავლით და ჰაი-ჰუით "რა ამოცანა აქვს ცხელ შოკოლადს? - მომავალს ჭვრეტს".

ბუხრიკიძის სტატია შემოდგომის თბილისის ხუთ მნიშვნელოვან არტ-მოვლენაზე ტოჟ ნე რიბა ნე მიასო. თან დიზაინერსაც მოუნდომებია მაინდამაინც ამ სტატიაზეა ფეილი - მელანქოლიიდან ფოტო - ნატურფარმის რეკლამაზე მთელი თავისი შროშანებით და გვირილებით აშკარად თემატურად ჩაჯდა. ფრაზა უნდა მოვიყვანო სტატიიდან, თორე მოვკვდები: "ინტელექტუალი ქერა - კირსტენ დანსტი, რომელმაც კანის ფესტივალზე ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის "პალმის რტოც" მოიპოვა, ფილმში ცივი, მაცდური და ჭკვიანი ქალის შთაბეჭდილებას ტოვებს. ლარს ფონ ტრიერის ბოლოდროინდელი მუზა, შარლოტა გინსბურგი კი უსიტყვოდაც დრამატული და დამაჯერებელია. არანაკლებ შთამბეჭდავია მამაკაცთა რაზმიც.." ბუხრიკიძემ არასდროს აღარ უნდა წეროს კინოზე, აღარ უნდა დაახასიათოს არავინ ასე საშინლად - მეზობლებიც კი და ზოგადად, ეს არტ-მოვლენების ჩამოთვლა, რომლიეც არ უნდა "გამაზო" ძალიან მეოცე საუკუნეა.

კორძაია სამადაშვილის - "სულ ზეიმი" - მეგონა საქართველოში არსებულ "სუ კონცერტებია სუ ფესტივალებია სუ გულავია" პლებეურ განწყობას ეხმიანებოდა მაგრამ აღმოჩნდა რომ ანა იმ მარტივ ჭეშმარიტებას გვაზიარებს, რომ ცხოვრებაში წვრილმანი ბედნიერებებითაც უნდა შევძლოთ გახარება, რომ მინიმუმ ბოღმისგან არ გავსივდეთ და მაქსიმუმ ადრე არ დავბერდეთ. ჰოდა, კარგია - საჭიროა ასეთი მარტივი ჭეშმარიტებები, თორე აურაა მძიმე გარშემო საზოგადოებაში, რომელიც კოტე ყუბანეიშვილის თქმისა არ იყოს ასე ფიქრობს: "ამათ უმეტესობას ჰგონია, რომ ჯერ ფული უნდა იშოვო, გამდიდრდე, და მერე გახდები ბედნიერი. ჯერ ბედნიერი უნდა გახდე და დამშვიდდე და მერე, ნელ-ნელა, თუ გაგიმართლა, შეიძლება ფულიც იშოვო" - ნიკო ნერგაძის სტატია "კოტე ყუბანეიშვილი სამყაროს წინააღმდეგ" ძალიან კარგია - მარტო იმიტომ, რომ ინტერვიუა კოტესთან და კოტე კიდე მართალ და საინტერესო რაღაცეებს იძახის (ფოტოებიც კარგია). ასევე თოფ არის ნახუცრიშვილის საავტორო სვეტი "აგონია წუმპეში!" - ისე კარგადაა ჩამოყალიბებული რატომ გვენატრება ამ ახალ ცხოველების ფერმაში ის ძველი ცხოველების ფერმა, საბჭოთა კავშირი, რომელიც უკვე გაიასნებულია რო "ფერმაა" და kinda სირცხვილია მის მონატრებაზე ლაპარაკი. ან მინიმუმ ცუდ ტონად ითვლება.

ბერას ქართულ ოცნებაზეც წავიკითხე სტატია, მაგრამ ბევრი ვერაფერი გავიგე გარდა იმისა, რომ ჟურნალისტმა მოხერხა და მისგან ინტერვიუ აიღო. ბედნიერია თუ არა მდიდარი ბერა, რომელიც ასე ადგა და გაჩნდა ოლიგარქის შვილად არვიცი, თუმცა ალბათ საინტერესო იქნებოდა ახლადგაკრეჭილი გაზონები და მსუბუქად გაღებული თეთრი კარები. არვიცი რატომ მარა ეს ტიპი ჩემზე "მექნიკური ფორთოხალის" - ალექსის შთაბეჭდილებას ტოვებს. სულ მგონია, რომ ეგეთი ტიპია, ეგაა, დავიჭირე ალექსი, რომლის დაჭერაც მორალის ფილოსოფიის მესამე ლექციაზე ანასტასია ზაქარიაძემ დაგვავალა. აი ასე.

პ.ს დანარჩენი სტატიების წაკითხვა ვერ მოვასწარი, თუმცა ბოლო სამი სტატია ვაჟაზე ისე გამიხარდა, თან წინასწარ კარგები ჩანს, იმედია ფრუსტრაციის გარეშე ჩავუჯდები რომელიმე მოცლილ საღამოს ან დილას.

"alex is my hero! ive always been obsessed with this film and i even got my niece to love it as well". - Youtbe comment

BAD AS ME

2011-10-18T16:55:00.002+04:00

"You’re the letter from Jesus on the bathroom wall

You’re Mother Superior in only a bra

You’re the same kind of bad as me"

BAD AS ME - ტომის ახალი ალბომი

7 წლის შემდეგ, ტომ ვეითსი ახალ ალბომს უშვებს, რომელიც ოფიციალურად 24 ოქტომბერს გამოდის. ეს ალბომი არის იესო ქრისტეს წერილი აბაზანის კედელზე, მონაზონი ბიუსტჰალტერში, ალბომი არის ზუსტად ისეთივე ცუდი, როგორიც შენ ხარ. ველოდები Bad as me ტურს. გუშინ, ღამე დავიწყე მოსმენა და გაღვიძებისთანავე გავაგრძელე. პირველი შთაბეჭდილებებით, as for bad as me album game, ყველზე მეტად "pay me" მომეწონა, განსაკუთრებით 2:00 დან 2:10-მდე რომელიღაც დისნეის მულტფილმის საუნდტრეკს გავს, ყველაფერი კეთილად სანამ დამთვარდება, მანამდე. უფრო სწორედ იმით მივხვდი რომ მომეწონა, რომ ამ სიმღერაზე, სადღაც უკვე ბოლოსკენ ცრემლად ვიღვრებოდი. კარგი ალბომია, ძალიან, ძალიან აღელვებული და ბედნიერი ვარ )).

They pay me not to come home

ჩვეულებრივ ცხოვრებამდე 2 კვირა დამრჩა. ამ 4 თვეში რათქმაუნდა ისევ საუცხოოდ შევეჩვიე სახლში, დივანზე ჯდომას, სახლის წინ რომ მთაა იმის ყურებას, კუსტბის დაკლაკნილ გზაზე ასულ მანქანებს, დაღმართზე თქეშივით წამოსულ წვიმაში ჩაძირულ ვოლკსვაგენ ხოჭოებს და ფლეიგრაუნდ ლავის და ვირჯინ სუისაიდის ასაკის პატარა გოგოებს. რათქმაუნდა, ისევ მენატრება 17 წლის რომ ვიყავი.თუმცა ადამიანები ყოველთვის უცნაურ კითხვებს მისვამდნენ. მაშინაც და ახლაც. ასეთ დროს უფრო მძაფრად განვიცდი, რომ ჩემი მეგობრები, შაბათ კვირასაც კი მუშაობენ, ჩვეულებრივ დღეებში კი არასდროს დგება სამუშაო დღის ბოლო. რომ ჩემი შვილი ისეთ დროს გაჩნდა, რომ მისთვის ქრონიკულად არავის სცალია, ჩემს გარდა და მეც ორკვირაში ამომეწურება მოცლილის და ბედნიერის იმიჯი. რომ დუდა გაიზრდება და უკვე სუმთლად ისეთი დრო იქნება, რომ 6 წლის ასაკში უკვე თვითონ აღარ ეცლება არავისთვის. ჰოდა, ამ ყველაფერზე ლაპარაკით ძალიან დავიღალე უკვე, მაგრამ მართლა ძალიან მაწუხებს, რომ საქართველოში სიტყვა "მუშაობა" მონობისგან ძალიან ცოტათი თუ განსხვავდება. და მძულს, როდესაც ამის გამო გაბრაზებულს მამშვიდებენ ფლეგმა სახით "ნუ აბა რა ქნას, მუშაობს" და უფრო მეტად ვერ ვიტან იმ ადამიანებს, რომელთაც ეს ყველაფერი ნორმა გონიათ და მეტიც, ამით ამაყობენ. ამაყობენ, რომ ვიღაცის დაქირავებული მონები არიან. აი, მაგალითად დიდი ხნის უნახავი ნაცნობები ხშირად შანსს არ უშვებენ ხელიდან, რომ მოგიყვნენ როგორი დაკავებულები არიან მას შემდეგ რაც ახალ სამსახურში გადავიდნენ და საცოდავებს ჰგონიათ, რომ ამ ყველაფრის ქვეტექსტია, ის, რომ ისინი სამსახურში უბრალოდ ძალიან საჭირო ტიპები არიან. მენეჯერები მათ საფუძვლიანად და სწორად უქმნიან ამის ილუზიას.

ამის გამო, ყოველთვის მარტოდმარტო ვსაუზმობ, და ჟასმინიან მწვანე ჩაის საყვარელ კემდენელ გოგონაზე დაღვრილ ცრემლებს ვაყოლებ. ეს ყველაფერი უკვე დილის რიტუალად მექცა, რომლითაც ძალიან კმაყოფილი ვარ. ვგიჟდები დილის რიტუალებზე, ამისთვის ღირს ცხოვრება! პირობას ვდებ, 2 კვირაში, ძალიან ცოტა დრო რომ მექნება რიტუალებისთვის, რაიმე მოკლემეტრაჟიანს მოვიფიქრებ. აუცილებლად, აუცილებლად ანუშკა.

P.S. მსოფლიოს ყველა აუზზე მოსიარულე midlife crisis მამაკაცები ერთსა და იმავე სუნამოს ისხამენ, რომელიც წყალში მოხვდრისთანავე საინტერესო რეაქციაში შედის ქლორიან წყალთან და ამის გამო მსოფლიოს ყველა აუზზე, სადაც ვყოფილვარ ერთი და იმავე მოსაბეზრებელი მამაკაცის სუნამოს სუნი დგას.

P.P.S. პრინციპში ეს არაფერი არაა. მე მინდა, რამოდენიმე წელში, NYFW ის ფრონტ როუდან ვწერდე, დუ ენდ დონთ-ებს. წიპა:

Do: Spend FNO with your pals chatting comfortably in Brooklyn.
Don't: Arrive late for the event serving free grilled cheese. You will miss them and you will walk home shortly after dejected and craving grilled cheese.

აუცილებლად, აუცილებლად ანუშკა.

FIGURANTEN

2011-09-20T13:51:00.000+04:00

Charlotte: Yeah. I just don't know what I'm supposed to be. You know? I tried being a writer, but... I hate what I write. And I tried taking pictures, but they're so mediocre, you know. Every girl goes through a photography phase. You know, like horses? You know? Take, uh, dumb pictures of your feet.

Bob: You'll figure that out. I'm not worried about you. Keep writing.

წერაზე რომ მიდგება საქმე, ყოველთვის თავს ვიკავებ. თითქმის ყოველთვის. მერე ხანდახან აქაც შევდივარ ხოლმე. და იქ მხვდება მილიონი აბრევიატურა და რაღაც, რასაც ვერ ვიგებ YUBAGFS მაგრამ მაინც ისე კარგად წერს,მარტივად. ვეშვები. გრუნბერგს გავს რაღაცით. აი, ყოველდღიურობით თუ რაღაც. პერიოდულად გრუნბერგი მიტევს ხოლმე და მე მგონია რომ ხან ელვირა ვარ (როცა პრეზერავტივები შეიძლება შიგნით ჩაგრჩეს და უგემური არტიშოკის ლიქიორი მოამზადო) ხან ევალდ სტანისლას კრიგი (ფულის მგელი რომ ვარ ხოლმე) და ხან ბროკოლი. ახლა ბროკოლი ვარ, ნამდვილად. ასეთი პერიოდებიც მაქვს ხოლმე ცხოვებაში, და ყველას ვჩუქნი გრუნბერგის "სტატისტებს". ეს რაღაც მანიასავითაა. მგონი ყველა ჩემი მეგობრისთვის მიჩუქებია ეს წიგნი, ახლა კიდე ერთი მიდევს, გასაჩუქებლად. უნდა გადავეჩვიო, როდესმე. იმიტომ, რომ ვისაც წავაკითხე დიდი არაფერი. რაიმე განსაკუთრებული გაუმჯობესება არ მიგრძვნია.

ერთ აწ უკვე მკვდარ ანორექსიკს, რომელსაც ფეხშიშველი სიარული უყვარდა ჰქონდა ისეთივე აბრეშუმის სლიფერები, როგორიც მე მაქვს.უბრალოდ ჩემგან განსხვავებით მარტო სახლში კი არ დადიოდა ამ სლიფერებით. ყველგან. ჰოდა, Brave girl you, Amy, Cutie. ყველა კი ვერ ვახერხებთ. მე მაგალითად გარეთ რომ გავდივარ ვტოვებ ჩემს მოსახერხებელ სლიფერებს კარადაში.

ძირითადად, მოუხერხებლად ვზვარ ხოლმე ქუჩის განაპირა კაფეებში. ვეწევი (ისევ დავიწყე მოწევა) და ვუსმენ და ვყვები ამბებს. გულისამაჩუყებელ ამბებს. ნამდვილ ამბებს. უმნიშვნელო ამბებსაც. ჩვენ ხანდახან ინდიფერენტული მზერა გვაქვს ხოლმე და ვამბობთ, რომ ეს ყველაფერი არასდროს არ დამთავრდება. ჭეშმარიტება დეტალებიდან გამოსჭვივის. დეტალებშია ჭეშმარიტება.

Back in a good old world.

10 some unholy war by candysays

It's a long time Mama

2011-08-30T14:06:00.000+04:00

"since I heard you call my name

Got to see my Colorado girl again".

შარშან, დაახლოებით ამ დროს ერთი ფოტო გადავიღე. ვზივარ სავარძელში და ფანჯრიდან ჟალუზების გავლით ჭრელი მზის სხივები შემოდის და ტერფებს მითბობს. გარკვევით მახსოვს ის დილა, ვიჯექი, ახალგაღვიძებული და რაღაცეებზე ვფიქრობდი. უმეტესად კი იმაზე, რომ ეს დღეები თითქმის ბოლო იყო იმ წელიწადში, როდესაც შიშველ ტერფებს ისევ ფანჯრიდან შემოსული მზით გავთბობდი.

შემოდგომა იწყებოდა. მე მარლის რუხ პერანგზე, ქაშმირის კაშნეზე და მოკლემკლავიან ნაქსოვ ჯემპრეზე ვოცნებობდი და სამსახურზე, რომელიმე ისეთ ორგანიზაციაში, ყავის წრუპვა რომ თავისუფლად შემეძლებოდა. თან მეშინოდა, ჩემი ცხოვრება აკანკალებული ხელით გადაღებულ ჰოუმ მუვის არ დამსგავსებოდა, იმიტომ რომ კანკალის ეპიზოდებიც ბევრი იყო მაშინ, სიესტების დროს ან მათ მერე. მზით გაბრუებული და დამძიმებული თავი რომ მიხურდა და ათასი სისულელე მომდიოდა. მე ბლოგს ჩეხურად ვთარგმნიდი (და თუმცა პოსტების სიუხვით მაშინაც არ გამოვირჩეოდი, ასე მიშვებული ნამდვილად არ მყავდა), გულარხეინად ვარქმევდი პოსტებს სამსიტყვიან სახელებს "რაღაც, რაღაც და კიდევ რაღაც" ამ რიტმში რომ კარგად ჯდებოდა და მერე ჩემს ნაცნობ ბლოგებზე ისე გახშირდა მსუბუქ გულისრევის შეგრძნებას მიტოვებდა. სამსიტყვიან სათაურებს შევეშვი. სამსახურიც ვიშოვე, მართლია დიდად მოსაწონი არც ის იყო, მაგრამ მშვენივრად გამოვიზამთრე.

ხო, სანამ გამოვიზამთრებდი ლ'ოსას თარგმანს მივყავი ხელი და რამოდენიმე თავი,მაშინ რომ მეგონა, ჩემს პროფესიას და ზიზღიან დამოკიდებულებას გარშემომყოფებისადმი, ასე თუ ისე ესადაგებოდა, აქაც დავდე. პროფესია პროფესიად დარჩა და არც დამოკიდებულება შემცვლია დიდად იმ ნახევარსფეროსადმი ვისაც მაშინ ვგულისხმობდი. (living with chronic bitchface) მთარგმნელობით სამუშაოებს კი შევეშვი. მაგრამ ცხოვრების ნებისმიერ, უმუშევარ lazy ass პერიოდში სიამოვნებით დავუბრუნდები.

უკვე შემოდგომის ბოლოდან ჩემს ცხოვრებაში ისეთი ამბები დატრიალდა, აღარც ბლოგისთვის მეცალა და აღარც ნორმალურად ცხოვრებისთვის. მეც სულ სხვანაირი გავხდი. ალტრუისტი და ენერგიული. ცხელი ანდალუზიელი ძაღლები დუღდნენ ჩემს სისხლში, მე კიდევ გაყინულ პანებთან წავედი, საკონცენტრაციო ბანაკების, ძველი ებრაული უბნების, სარკესავით "ვაველის" და წინააღმდეგობის მუზეუმის სანახავად. -20 გრადუს ყინვაში დავეხეტებოდი აქეთ იქეთ. (ჩვენ დღემდე ვერ მივაღწიეთ ურთიერთგაგებას საკითხში საჭირო იყო თუ არა პოლონეთში შობის დღეებში წასვლა, მაგრამ მე მაინც დადებით პოზიციებს წარმოვადგენ ხოლმე ამ კამათში).

მარტიდან ჩემს ბლოგზე "ზასტოია". თითქმის ნახევარი წელიწადიც გავიდა. ზაფხულმაც ისე არაბანალურად ჩაიარა, აბასთუმნის ობსერვატორიაში, სადაც ბავშვობის მერე არ ვიყავი ნამყოფი. ყოველ დღე ვნახულობდი ადგილებს, სადაც ბავშვობაში ვთამაშობდი და აღმოვაჩინე, რომ კლდე, რომელიც ჩემი სახლის წინ იყო და ტყეს უერთდებოდა, სულაც არ ყოფილა ძალიან მაღალი და საშიში, არც დაღმართი იყო სახლის ბოლოს დაუსრულებელი და სტადიონიც სახლიდან სულ ორ ნაბიჯში ყოფილა. მოკლედ, მივხვდი რომ ღმერთი დიდი იყო, მე პატარა.

ახლა უკვე 2 თვეა ჩვენ სახლში სამნი ვცხოვრობთ და ახალი შემოდგომა მოდის. მე წელსაც ვფიქრობ რომ ეს დღე ერთერთი უკანასკნელი მზიანი დღეა ამ წელს, როდესაც სახლში შიშველი ფეხებით სიარული შემიძლია და დღესაც მივდივარ კაშნეების, ჯემპრების და ათასი საშემოდგომო რაღაცის საყიდლად.

P.S. Damn, fuck. feel nervous, feel so nervous. ამიერიდან ხშირად დავწერ ხოლმე. Welcome back Anuschka, gorgeous !!

(Illustrations By: Kris Atomic)

ზასტოი, цацулинка!

2011-03-24T12:46:00.000+03:00

ახლა,ამ სიმღერას რომ ვუსმენ, მრგვალი ბაღიდან სამსახურში ფეხით ახლადამობოდიალებული და ჩვეულებრივზე უფრო მეტად დამძიმებული რომ მაქვს მენჯები, სხვადასხვა მიზეზების გამო, ისე მომინდა ისევ კონსერვატორიის ათწლედში დავდიოდე, მუსიკას ვსწავლობდე. თეორიას და ჰარმონიას, ამოცანებს ვხსნიდე ჰარმონიაში და რუსულენოვანი მარინა მასწავლებელი შექების მაგივრად цацулинка-ს მეძახდეს, მე კიდევ გარდატეხის ასაკის და ჰიპერ-მგრძნობიარეობის გამო ყოველ მეორე გაკვეთილზე ძალიან ცხარე ცრემლებით ვტიროდე, ხან რაზე და ხან რაზე.

ფორტეპიანოს სამი რეპეტიტორი მყავდეს, ერთი - კოშმარული, თამარაშვილზე, გაუთლელი დედა-შვილი, კატები რომ გადამდიოდნენ თავზე დაკვრისას და მე ალერგიისგან თითებიც მეფხანებოდა, აბა ასეთი თითებით როგორ დავუკრავდი. და ვიყავი ასე. მეორე - ათწლედის მორუსულე ქალი, ალა, წითელი - კლასიკური თავით და კლასიკური კოსით. ფლეგმა და უმადური, ერთხელაც არ გახარებია ჩემი კარგად დაკვრა.

და მესამე, ყველაზე ჩემი და ყველაზე ახლობელი, იზო მასწავლებელი, ზანდუკელის ქუჩიდან, ულამაზესი და უახლოვესი, რომ შემეძლო გავხსნილიყავი და ისე დამეკრა, ხვნეშებით და გულის ამოყოლებით.

ამ ქალის რუსულზე გამახსენდა, ქერათმიანის, ვიდეოს დასაწყისში, 80-იანების რუსულით რომ ლაპარაკობს, ხმოვნების დაუსრულებლად, ოდნავ ღია პირით და მანანა ამ სიმღერას რომ ასრულებს, მინდა ხოლმე მივებარო და რაღაც მასწავლოს, გიტარაზე დაკვრა, ლაპარაკი, სიმღერა, თავისი ბავშვობის ისტორიები, რაღაცეები, რაც დაუგროვდა და შეუძლია რომ სხვებს ასწავლოს.

ჰოდა, მერე ვფიქრობ ხოლმე, ამ ყველაფრის მერე, მთავრია ცხოვრებაში რეები დაგიგროვდება მეთქი. მერე ვფიქრობ რომ ამ ცხოვრებაში ყველაზე მეტად სწავლის, სწავლების პროცესი მიყვარს და ცურვის. მეც არვიცი როგორ გამომდის ამ ორი რამის სიყვარული, ყველაზე მეტად, მაგრამ ასეა.

ქვეყანაში კიდე, სადაც მე ვცხოვრობ, სადაც მანანა არ ცხოვრობს და სადაც ყველაფერი ყირამალაა, დიდი არეულობაა. უნიჭო მწერლები და პოეტები, სხვადასხვა ლიტერატურის მუზეუმების და დაწესებულებების ფონდის ფულით წიგნს რომ წერენ, ასევე უნიჭოს, რათქმაუნდა, საერთო ძალებით, იაფფასიან ეპატაჟს აწყობენ, ამ ეპატაჟზე გამოდიან ქალები და რას ქვია, ქალაქში შეურაცხყოფას გვაყენებთო - ქუთაისელ მანდილოსანს თეთრ ზამთრის მოსასხამში თავი სიმონეთელ მანდილოსანზე ზრდილი გონია, და ამაყია. მერე, ქვეყნის პირველი პირიც აკეთებს ამ ყველაფერზე განცხადებას, დაუზარლად, ოპერატიულად, თვითმფრინავიდან, ესარჩლება ქალაქელ მანდილოსანს (აბა სოფლელებს რა გამოასარჩლებდა, თუმცა ვინ იცის, ყველაფერი ხდება). ჩემს გარშემო კიდე უძრაობის ხანაა.

მე, მენჯებდამძიმებული ვმოძრაობ აქეთ იქეთ, ხან ტყე მელანდება, ქალაქგარეთ გასვლები (წინა კვირას რომ დავიარეთ თოვლიანი წყენთი და კოჯორი და ისევ მზიან ხუდადოვზე რომ ჯობდა ყველას, ამ ამბავსაც მოგიყვებით, როგორმე., ისე კი იცოდეთ, თბილისში თუ მზე გამოვიდა, არ ნიშნავს რომ მის შემოგარენშიც ტყისპირა მდელოები ამწვანდა და ბალხებზე წამოგორებულმა შეიძლება 100 ხელი მონოპოლია ითამაშო), ხან გამჭვირვალე, სუფთა წყალში ცურვა (აი სოფი გოლდენი რომ წერდა, ამოყვინთვებზე, მაგის მსგავსად). ჰოდა, დაიძვრება იმედია უძრაობა, ქალაქგარეთ ტყისპირა მდელოები ამწვანდება, მე ყოველ შაბათ კვირას ბედნიერად დავისვენებ, და ხალხი ამოძრავდება, ხმას ამოიღებს, რაღაცას მიხვდება.

პ.ს. ისე, გუშინ რადიო უცნობზე, ”ჭიჭიკო და ბიჭიკოს” შოუს ვუსმენდი, და გული დამწყდა. ვინც რეკავდა, 6 საათიდან 8 საათამდე, ყველა ამბობდა, მეჩეთი რატომ უნდა ავაშენოტ ბათუმში ხანძთის ძეგლების სანაცვლოდ, ხალხი რომ გამუსლიმანდესო? ერთი მზით მოსული გაზაფხული და ერთი მეჩეთით გამოსულიმანებული ბათუმის გვჯერა, მაინც. უმცირესობებთან მოქცევა კი, აფხაზეთის და სამხრეთ ოსეთის მაგალითზეც კი ვერ ვისწავლეთ, ვერა და ვერ.

ესეც, ბურჟუა და გემოვნებიანი დევენდრა. მე რომ ამბები მინდა, ისეთში გახვეული.

(Illustrations By: Kris Atomic and Paule TB)

Nightlife Confessions

2011-03-01T12:27:00.000+03:00

შარლოტას სიზმარი

მეც უნდა მოვყვე. მოკლედ, ახალი დამდგარი იყო ზაფხული. მე ჩემი ნათესავების სახლში ვიჯექი ბათუმში, და საშინლად მშიოდა. ამასობაში ვიცოდი რომ ტაქსით უნდა გავსულიყავი სადღაც და ვიღაც უნდა მენახა. გამოედი გარეთ და ტაქსში ჩავჯექი, მაგრამ თითქმის ჩაჯდომისთანავე გადავიფიქრე იმის ნახვა ვის სანახავადაც მივდიოდი. ტაქსისტს ვუთხარი, რომ წრე დაერტყა და ისევ იქ მივეყვანე, სადაც ჩავჯექი. ვუთხარი ვითომ სახლში რაღაც დამრჩა. არადა ჩემი ფეხები, ვატყუებ. ნუ ეს ტაქსისტი მორჩილად წავიდა წრეზე და გავედით ბათუმის სანაპიროს გასწვრივ რომ გზა არის, იქ.

ზღვა იყო ძალიან ლურჯი, ულამაზესი მაგრამ ღელავდა და ნაპირებთან დიდი ყინულის კვადრატული ნაჭრები ეგდო. ანტარქტიდა. მე ვიფიქრე, რომ წყალი ძალიან ცივი იქნებოდა, იმიტომ რომ ჯერ ახალი მოსული იყო ზაფხული. და თან ეს ყინულის კვადრატები. და პირველად ცხოვრებაში არ შევედი წყალში, საცურაოდ. არადა ბევრი არა, მაგრამ ვიღაც ტიპები ცურავდნენ ამ ღელვაში. მერე, ახალი ბულვარის პონტში მიშას უფანტაზიორია და ამ ყინულის კვადრატებში გეიზერებივით იყო ჩამონტაჟებული შადრევნები. ნუ, საშინელება.

ტაქსისტი გადის ძველ ბათუმში, სადღაც ვიწრო ქუჩაზე. მე ვაძლევ 50 თეთრს და შევდივარ რაღაც ეზოში. ნუ, ვხვდები რომ ისევ იმის სანახავად მოვედი, ვისი ნახვაც თავიდან არ მინდოდა და სახლში მიბრუნების მაგივრად ტაქსმა მაინც ამ ეზოში მომიყვანა. რაღაც იტალიური ეზოს მსგავსში, ერთსართულიანი სახლებით გარშემო. ჰოდა დამხვდა ვიღაც გოგო, რომელიც ძალიან ლამაზი იყო. შევედით სადღაც სადარბაზოში. ვკოცნიდი ამ გოგოს და ვფიქრობდი, რომ კიდე კაი ტაქსმა აქ მომიყვანა და სახლში არ წამიყვანა, თორე ამას რო გადავაგდებდი და არ ვნახავდი, ხომ ეწყინებოდა, არადა ვროძე ნორმალური გოგოა, ძალიან ლამაზი და მოკლედ კაია. ჰოდა ამ დროს გვიყურებს ვიღაც მსუქანა დედაკაცივით პატარა გოგო, აი გვაშტერდება. მე ნერვები მეშლება და ეს გოგო შედის გვერდზე კარებში. მოკლედ, ყურადღება გაგვეფანტა და ჩაშალა მთელი ეროტიზმი. ამ დროს კარებიდან გამოდის თავშლით და მიკითხავს მორალს სწორ სექსუალურ ცხოვრებაზე. მე ძალიან მიშლის ეს გოგო ნერვებს, და რაღაცეებს ვესწერვები. გამოვრბივარ გარეთ, ამ ჩემს გოგოსთან ერთად. გარეთ დგას სტაფილოსფერი მუშმალის ხეები. ვწყვეტ ამ მუშმალებს და ხელში მრჩება რაღაც დამჭკნარი ციტრუსები, რომელიც ვიცი რომ არ იჭმევა, თან მახინჯები არიან. ხეებზე, ფოთლებს შორის დევს შემწვარი თევზები. საბოლოოდ მზიზღდება ყველაფერი. ამ დროს მოდის მოხუცი კაცი და გვარწმუნებს, რომ ეს ადგილი ძალიან კარგი ადგილია, რომ ზღვაც აქვეა, და აქ ვიქირავოთ ბინა. ეზოდან გამოვრბივარ.

მე შემიძლია შევამჩნიო ძალიან პატარა დეტალები.მე შემიძლია შევამჩნიო ძალიან პატარა დეტალები.მე შემიძლია შევამჩნიო ძალიან პატარა დეტალები.მე შემიძლია შევამჩნიო ძალიან პატარა დეტალები.მე შემიძლია შევამჩნიო ძალიან პატარა დეტალები.მე შემიძლია შევამჩნიო ძალიან პატარა დეტალები.მე შემიძლია შევამჩნიო ძალიან პატარა დეტალები.

(All fotoes by Neil Krug)

Leave your guns at home, Bill

2011-02-08T14:57:00.000+03:00

გამარჯობა კარგი ოჯახის შვილებო, გამარჯობა კეთილშობილებო, ბევრ და-ძმიანებო და თავადაც 5 შვილის მსურველნო, სამაგალითო მოსწავლეებო და მასწავლებლებო, დედისერთებო, პატარებო მაგრამ მუშებო, ზუბრიაკებო, ნათელი გონების ადამიანებო, უგემოვნო მუსიკოსებო, დიზაინერო მხატვრებო, წვერებიანო აიტიშნიკებო, გაყიდული როიალიდან აღებული ფულით ბავშვის სწავლის საფასურის გადამხდელო დედებო, ზრდილობიანებო, თვალმოჭუტვით მოლაპარაკეებო, ფართე პირით გაუცინარებო, ცოტა მლიქვნელებო, ცოტაც ღრჯუებო, კარგებო და საყვარლებო, გამარჯობა ინტრავერტებო, გამარჯობა სულელური ღიმილით ოთახის შუაგულში მდგომიარეებო, გამარჯობა გაჭირვებულებო, ქარხნის დირექტორებო, ქარხნის დირექტორების ცოლებო. გამარჯობა ცოლებო, მეტი რო აღარაფერი ხართ ამ სტატუსის გარდა, და არც გინდათ იყოთ, გამარჯობა შეშის ნაჭრიანო დედებო, გამარჯობა მისაქციელის პელენძუკა მეზობლებო, გამარჯობა, მკვდარო ბავშვებო, ცოცხლებო, თქვენც გამარჯობა, ნაშრომი ფულის დამხარჯველებო, ქარის მოტანილის ქარისათვისვე გამტანებლებო, ამტანებო, ყველაფერზე წამსვლელებო, კდემამოსილებო, ღვთისმოშიშებო, მობრეცილებო.

ნეტა ასე გესალმებოდეთ. ყოველდღე, ყველას თითო, თავის მისალმებას ვეუბნებოდე. მერე ამდენი ზრდილობის და ეთიკის გამო კეთილისმსურველი ხომ არ მეყოლებოდა.ნეტა ამდენს ვსეირნობდე მზეში ყოველდღე, დღეს რომ ვისეირნე, ასე თბილოდეს ზამთარში.

ყოველ დილას იარაღის დაყრა და სახლში დატოვება მიწევს, ყველა ყალბის ღიმილის ტყვიების გარეშე ასატანად