tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854Thu, 24 Dec 2009 17:54:29 +0000http://candysayss.blogspot.com/noreply@blogger.com (Anuschka)Blogger104125tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-2172375857772813060Mon, 21 Dec 2009 22:03:00 +00002009-12-22T13:28:01.929+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SzCdguih-NI/AAAAAAAAAZU/yK_Gq5DAx9s/s1600-h/242579678_61764492d4.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SzCdguih-NI/AAAAAAAAAZU/yK_Gq5DAx9s/s200/242579678_61764492d4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418003537300945106" /></a><br />ეს პოსტი გუშინ, ღამე დავწერე. ამ პოსტში თქვენ გაიგებთ როგორია მთვრალი ანუკა, რას შვება წითელი ღვინო დიდი რაოდენობით, იბერიული ლორი და ბიგას ლუნას ყველაზე სექსუალური ფილმი "Jamon, jamon". რამოდენიმე დღის წინ გადავწყვიტე, რომ ბლოგზე ტაიმ აუტს ავიღებდი, და ახალი წლების მერე დავწერდი და გუშინ ისევ შემომეწერა. რატომ არ გამოვაქვეყნე წარმოდგენა არ მაქვს, ალბათ უბრალოდ დამავიწყდა :)<br />პატივს ვცემ ჩემს გუშინდელ "მე"-ს და ტექსტს შეუცვლელი სახით ვაქვეყნებ. <br /><br /><br /><br />მთვრალი ვარ.. მწყუროდა და მარტო წითელი ღვინო გამომადგა. ბოთლში აღარაფერი დარჩა და მე იქამდე უნდა მოვასწრო დაძნება სანამ თავი ამტკივდება :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SzCd9BLA6-I/AAAAAAAAAZc/-oyTc4EMNkI/s1600-h/1213799652_extras_albumes_0.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 134px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SzCd9BLA6-I/AAAAAAAAAZc/-oyTc4EMNkI/s200/1213799652_extras_albumes_0.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418004023338920930" /></a>მანამდე იყო აბაზანა და ტერფები. მკრთალი ლურჯი ხაზები ჩემს ტერფებზე ცხელი წყლისგან. თითქოს შიგნიდან შევხედე ჩემ სხეულს და მე გარეთ გავედი. და ყველაფერი სხვანაირად დავინახე. უფრო სხვანაირად, ვიდრე ოდესმე. ყველა ამბობს რო იცვლება. რაღაც გამოცდილების მერე, რაღაც თავგადასავლების ან ტკივილის მერე, ბარიერების მერე. სულ მიკვირს, რადგან არსებობენ ადამიანები, რომლებმაც ეს გამოცდილება ულამაზეს ფორმაში ჩასვევს და ჩვენთვის შექმნეს ის, რასაც მე ხელოვნებას ვეძახი.<br /><br />თითქოს უკვე იმდენი ვიცხოვრე, რომ თვაი 30 წლის მგონია, იმდენი გამოცდილება და ამბები მაქვს თავში. იმდენი ადამიანი და ხასიათი დამიგროვდა, იმდენი შეგრძნება. როგორ უნდა მივიღო ეს, როგორც საჩუქარი, თუ როგორც ნიშანი, რომლის გამოც ყოველთვის სხვებისგან შორს ვიქნები, ნიშანი, რომლის გამოც გამიჭირდება....<br /><br />სისულელემდე გულახდილი ვარ დღეს. უბრალოდ სულ მინდა, რომ მახსოვდეს ის, რაც დღეს ვიგრძენი. ტკივილით წამოსული ცრემლები და ტკივილით წამოსული სიამოვნება. <br />ზეწრები ისეთი ცივი იყო, სველი მეგონა. <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SzCeI5TDCAI/AAAAAAAAAZk/AnSUj0zAbJo/s1600-h/Jamon_Jamon_Milan873179.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 195px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SzCeI5TDCAI/AAAAAAAAAZk/AnSUj0zAbJo/s200/Jamon_Jamon_Milan873179.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5418004227383560194" /></a>სულ ვამბობ ესპანეთი, ესპანეთი მეთქი - და აი, აი, მსოფლიოში ყველაზე სექსუალური, ყველაზე მაგარი ფილმი. ბიგას ლუნას "Jamon, jamon". <br /><br />Deadly Recommended.<br /><br />გუშინ მთელი ღამე <a href="http://209.85.129.132/search?q=cache:eg58bvVUSTEJ:www.discogs.com/Nicola-Piovani-Carlos-Segarra-Jam%C3%B3n-Jam%C3%B3n-Las-Edades-De-Lul%C3%BA-Original-Soundtracks/release/1517712+jamon+jamon+soundtrack&cd=6&hl=en&ct=clnk">ამ ფილმის საუნდტრეკების</a> ძებნაში გავატარე, რადგან ძებნა უშედეგოდ დამთავრდა, ამ პოსტისთვის ყველაზე მგრძნობიარე და "ჩემეულ" ვიდეოს დავდებ, ეს ვიდეო ჩემთან მინდოდა მეჩვენებინა ბავშვებისთვის, მაგრამ ინტერნეტი არ მქონდა. ნინა სიმონე მღერის თავის გრძნობებზე, მონროს ჯაზ-ფესტივალზე.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mH5ZE3N8cxU&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/mH5ZE3N8cxU&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-2172375857772813060?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/12/jamon-jamon.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)5tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-4144466405922619455Thu, 17 Dec 2009 07:24:00 +00002009-12-17T10:49:11.967+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SynggHtM9fI/AAAAAAAAAYc/nEYmIEks-hk/s1600-h/HITZEBESTAENDIGKEIT_23.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 155px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SynggHtM9fI/AAAAAAAAAYc/nEYmIEks-hk/s200/HITZEBESTAENDIGKEIT_23.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416106869318809074" /></a><br />დილამშვიდობისა. ვწევარ და საბოლოოდ გაღვიძებას ველოდები. უნდა ავდგე და მსოფლიოში ყველაზე გემრიელი ვახშამი მოვამზადო, დღევანდელი საღამოსთვის. აი ელვირამ რო მოუმზადა ბროკოლის და ფულის მგელს მსოფლიოში ყველაზე გემრიელი ხახვის სუფი და არტიშოკის ლიქიორი, ისე :) <br /><br />რამოდენიმე დღე, თბილისში ჩამოსვლიდან, ისე გავიდა, რომ სახლიდან გარეთ ცხვირი არ გამიყვია. საღამოს ფანჯარა რომ გავაღე თავი მსოფლიოში ყველაზე მაგარ ქალაქში მეგონა. მეორე დღეს ავდექი, ჩავიცვი და გარეთ გავბოდიალდი. <br />შეძშლებისდაგვარად ყველა საზოგადოებრივ ტრანსპორტში მოვხვდი რაც არსებობს, მოვიარე თბილისის ნახევარი, ვუყიდე მაროს საჩუქარი <a href="http://www.villeroy-boch.com/en/">Villeroy&Bosch</a> -ში და წამოვედი. <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SyniKUrA9jI/AAAAAAAAAZM/oqdAsWXP3jM/s1600-h/HYGIENE_22.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 155px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SyniKUrA9jI/AAAAAAAAAZM/oqdAsWXP3jM/s200/HYGIENE_22.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416108693865428530" /></a>არასდროს, ცხოვრებაში არ მქონია გართულება ჭურჭელზე, პირიქით, ვერასროს ვერ ვხვდებოდი მსხვრევადი ფაიფურით კარადების გამოტენის იდეას. ნუ, გამოტენვა არც ახლა მინდა, მაგრამ სიამოვნებით მექნებოდა რამოდენიმე სხვადასხვა სახის სერვისი, რომლებსაც აააუცილებლად გამოვიყენებდი - ასეთი სილამაზის კარადაში ჩაკეტვა საშინელებაა :)<br /><br />უულამაზესი ჭურჭელია - თუმცა, ზოგადად ეს ფირმა აბაზანის აქსესუარებსაც ყიდის - მთელი ცხოვრების სტილია, ძალიან ლამაზი და ჯანმრთელი :)<br /><br />აი, ასეთი იქნებოდა ჩემი სამზარეულო სახლში:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Synfym53-PI/AAAAAAAAAYU/FCjodQmISjY/s1600-h/easy_tk_1_07.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 182px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Synfym53-PI/AAAAAAAAAYU/FCjodQmISjY/s400/easy_tk_1_07.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416106087419476210" /></a><br /><br />ასეთი სამზარეულო ქალაქგარეთ მექნებოდა, ან სახლშიც, ქალაქგარეთობანას თამაში თუ მომინდებოდა:<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SyngwXeVgII/AAAAAAAAAYk/YO-7jti24EU/s1600-h/country_tk_1_05.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 182px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SyngwXeVgII/AAAAAAAAAYk/YO-7jti24EU/s400/country_tk_1_05.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416107148429328514" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Syng6fCBJ-I/AAAAAAAAAYs/ZkYTak8rhnQ/s1600-h/country_tk_2_04.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 182px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Syng6fCBJ-I/AAAAAAAAAYs/ZkYTak8rhnQ/s400/country_tk_2_04.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416107322256730082" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SynhCArMPRI/AAAAAAAAAY0/hJGi4Du5fLE/s1600-h/country_tk_3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 182px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SynhCArMPRI/AAAAAAAAAY0/hJGi4Du5fLE/s400/country_tk_3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416107451546877202" /></a><br /><br />ეს კიდე გოგოშკურ-მარმელადებიანი საღამოებისთვის :<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SynhrJut3VI/AAAAAAAAAY8/O2cyFRyuq6M/s1600-h/classic_tk_3_04.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 182px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SynhrJut3VI/AAAAAAAAAY8/O2cyFRyuq6M/s400/classic_tk_3_04.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416108158352219474" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Synhzy1jOlI/AAAAAAAAAZE/RknrtRqWtmo/s1600-h/classic_tk_1_04.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 182px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Synhzy1jOlI/AAAAAAAAAZE/RknrtRqWtmo/s400/classic_tk_1_04.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416108306825689682" /></a><br /><br />სულ ეს იყო და ამის შემდეგ ახალი lifestyle dream ამეკვიატა.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-4144466405922619455?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/12/lifestyle-dream-villeroy-bosch.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)10tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-685026345759857439Tue, 15 Dec 2009 07:55:00 +00002009-12-15T15:40:42.481+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydOYdIVFTI/AAAAAAAAAXs/pbuxZ3rPQNQ/s1600-h/13122009(021).jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydOYdIVFTI/AAAAAAAAAXs/pbuxZ3rPQNQ/s200/13122009(021).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415383258979702066" /></a><br />მეგობრები მას ანუშკას უწოდებენ. მისი სამყარო ჩვეულებრივი ადამიანებითაა სავსე. სავსეა მემარცხენეებით, იდეალისტებით, პოეტებით და დიდი კომპოზიტორებით, ნათელი მომავლის ადამიანებით და ნაღვლიანი წარსულის მქონე ადამიანებითაც. აქ ჩიტების ჭიკჭიკის ხმები და რომელიმე კლასიკოსის მუსიკის ნაწყვეტები :)))<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydOwHHr7uI/AAAAAAAAAX0/_FRTqsKp4uY/s1600-h/13122009(023).jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 134px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydOwHHr7uI/AAAAAAAAAX0/_FRTqsKp4uY/s200/13122009(023).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415383665388285666" /></a>არადა არა. მას მერე რაც გამოცდები ჩავაბარე, მთელი ჩემი ენერგია სოციალიზაციისკენ მივმართე, რაც ასე ძალიან მაკლდა. რამდენი ახალი ადამიანი გავიცანი მეთვითონაც არ მახსოვს. თელავიც ერთერთი ასეთი ახირება იყო და გამოვიდა კიდეც. მართალია ყველა ნეტა ახდა, ერთის გარდა - თოვლი არ მოსულა, მაგრამ მაინც კარგი იყო.დილით ჩავედით, ადრე, ძაააალიან ციოდა.ვისაუზმეთ, სითბოს ირგვლივ დავსხედით და წითელი ღვინით გავაგრძელეთ. საღამოს მარანში ჩავედით და იქაც იგივე გაგრძელდა, ოღონდ უკვე ძველი თეთრი რქაწითელით, რომელსაცყველაზე კარგი გემო ქონდა იმ ღვინოებს შორის რაც ოდემე დამილევია. <br /><br />ძალიან საინტერესო არაფერი ხდებოდა - ანუ თავგადასავალს ვგულისხმობ. მივხვდი რომ ისეთი ადამიანი ვარ, შინაგანად მშვიდი და ყველა სიტუაციას ვამშვიდებ სადაც ვარ. ძლიერი აურა მაქვს და ზემოქმედება, სიტუაციის დაწყნარება, ჩემი სურვილების მიხედვით წაყვანა შემიძლია :)) <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydPRQHRt7I/AAAAAAAAAYE/oDP0Z5epzS8/s1600-h/13122009(012).jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydPRQHRt7I/AAAAAAAAAYE/oDP0Z5epzS8/s200/13122009(012).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415384234738169778" /></a>დუდიმ და ნიკუშამ, როგორც მოსალოდნელი იყო მალე დაიძინეს, იმიტომ რომ უფრო ბევრი დალიეს, ჩვენ ბუხართან ვისხედით, და ბიჭების შემოზიდული შეშის მარაგი რომ დავწვით მერე რიგრიგობით მოგვქონდა ხოლმე, ბუხარში ვდებდით თითო ნაჭერს და ლაპარაკს ვაგრძელებდით, აჟიტირებულები, თითქოს ყველა ჩვენი აღმოჩენის ერთმანეთისთვის მოყოლა გვინდოდა ახლავე, ამ წუთას. გვიან ავედით, დავწექით და ბევრი უცნაური სიზმარი დავისიზმრეთ.<br /><br />მეორე დილა მზიანი იყო, ზამთრის მზიანი:)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydPgcR2hxI/AAAAAAAAAYM/6UednE1hvCE/s1600-h/13122009(032).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SydPgcR2hxI/AAAAAAAAAYM/6UednE1hvCE/s400/13122009(032).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415384495701788434" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />Invitation To the Blues</span><br /><br />ძალიან დიდი ხნის წინ დავწერე ის მოსაწვევი პოსტი, ახლა კიდევ ერთხელ ვწერ, 18-ში, საღამო, ვისაც გცალიათ,მოდით. ამ თემაზე მეტს აღარ დავწერთ. ნატალიას ლიმნიანი ნამცხვარი, მუსიკა და ჩაი ძალაშია :)<br /><br />ბონუსი - ჩვენი გზების საუნდტრეკი, როგორც ყოველთვის.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ClQgkOoY1do&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ClQgkOoY1do&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-685026345759857439?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)8tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-4000588421234191052Fri, 11 Dec 2009 19:50:00 +00002009-12-11T23:01:32.149+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SyKlEnvWGJI/AAAAAAAAAXA/Ee8m-51mSok/s1600-h/shavtetri.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 219px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SyKlEnvWGJI/AAAAAAAAAXA/Ee8m-51mSok/s320/shavtetri.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5414071200858380434" /></a><br />მივდივარ მივდივარ!<br />თოვლებიან და ბუხრიან სახლში! ზამთარში მივდივარ :)<br />ნეტა მოთოვოს<br />ნეტა არ მომბეზრდეს<br />ნეტა კარგ ხასიათზე ვიყოთ<br />ნეტა კარგად დავთვრეთ<br />ნეტა მეორე დილას თავი არ გვტკიოდეს<br />ნეტა ბევრ ტომს ვუსმინოთ გზაში<br />ნეტა ბევრი მომეფეროს<br />ნეტა წინანდალში გავისეირნოთ დილას<br />ნეტა არ შემცივდეს<br />ნეტა უფრო შეგვიყვარდეს<br />ნეტა ვთქვათ ნეტა კიდე როდისო :))<br /><br />wish me..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-4000588421234191052?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/12/week-end-ne-ta.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)10tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-3264238757866464993Mon, 07 Dec 2009 08:39:00 +00002009-12-07T13:13:06.341+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SxzVDY_NSTI/AAAAAAAAAWg/iqU5gCGA1Hc/s1600-h/PICT0144.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SxzVDY_NSTI/AAAAAAAAAWg/iqU5gCGA1Hc/s200/PICT0144.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412435106416380210" /></a><br />დღეიდან, კიდევ რამოდენიმე ტკბილი კვირა შემიძლია გაღვიძება უფრო გვიან, ვიდრე საერთოდ, შემიძლია ლიმნიანი ყავა ნელ ნელა გავიკეთო, ავდგე ლოგინიდან, სავარძელში მოვკალათდე, ცოტა საახალწლო რეკლამას ვუყურო ტელევიზორში, თეთრი ფუმფულა ხალათით ვიარო ოთახიდან ოთახში.<br /><br />დავიმსახურე, 5 გამოცდა წარმატებითაა ჩაბარებული!<br /><br />ჰო, მარა კიდე რაღაც საქმეებიც მაქვს. მაგალითად, ამ ბოლო დროს მივხვდი, რომ რაც უფრო დიდი ხანი შევაგროვებ ჩექმების საყიდელ ფულს, უფრო ცოტა და ცოტა დამრჩება. ამიტომ, ამ დღეებში ყველანაირი ფულის გარეშე(რამე რომ არ შემომეყიდოს), მარტო წავალ და დავივლი ყველა იმ ჩექმას, რომელიც მომწონს. ჰოდა იმედია ამ დროს სეილებიც დაიწყება. ან ნუ გავიგებ მაინც როდის იწყება. ჰოდა, ჩექმებს რომ ვიყიდი, თოვლიც მერე მოვა, და ბრრ.. <br /><br />sweety-ის უწერია, სამას ლარად სამი ჩექმა ვიყიდეო. აი ეს, სრულად წარმოუდგენელია ჩემთვის. იმტიომ კი არა რომ მაგარი გოგო ვარ. უბრალოდ არ მომწონს არაფერი და რავქნა. ტყავი თუ არარის, და თან ხარისხიანი, მირჩევნია წინდებით გავიდე გარეთ. თან ბრენდებზეც ჩემებური გადახრები მაქვს და ვერავის ვერ შევაკერინებ.. ვიცი რომ საბოლოო ჯამში არ მომეწონება, და იმ მომსახურე პერსონალს, ვინც ჩემ ჩექმას კერავდა ჯოჯოხეთში ამოვაყოფილებ თავს 20 წუთით მინიმუმ.<br /><br />ცუდი გოგო ვარ. მაგრამ მუშაობას ვიწყებ :)<br />ისევ ვუბრუნდები მუშათა კლასს და კიდევ ერთხელ თავიდან ბოლომდე გავიზიარებ იმ აზრს, რომ როცა ფული გაქვს, დრო არ გაქვს, და დრო როცა გაქვს ფული არაა :)<br /><br />საყვარელი ბრენდები : <a href="http://www.jnby.ca/index.html">JNBY</a>, <a href="http://www.pullandbear.com/#/xmas09/">Pull And Bear</a>; და კიდე ბევრი.. მეზარება აქ დაწერა და თან არც მინდა :))<br /><br />ალბათ მიხვდით, რომ ტანსაცმელი ჩემთვის, მარტო "ბრენდი" ან ხარისხიანი "მასალა" ან a la mode appearance კი არ არის, მთელი ცხოვრებისუელი კონცეპტი და რაღაც მიმართულებაა, მთელი შენი მუსიკით, დილით ლიმნიანი ყავის სუნით, სიგიჟეებით თავში, უპასუხისმგებლობებით, სიყვარულით, ბედნიერებით. <br /><br /><span style="font-weight:bold;"><br />MR. TOM WAITS</span><br />ჰო, კიდე დღეს ტომ ვეითსის დაბადებისდღეა! ჰოდა ეს ვიდეო ტომისთვის :)<br />სისულელეა მაგრამ მაინც. ვერ ვიპოვე იუთუბზე ნორმალური ხარისხით ანუკ-ის სიმღერა ტომ ვეთსისადმი. რომელიც, როგორც სიმღერა დიდი არაფერი, მაგრამ, <span style="font-weight:bold;">ანუკ</span> და <span style="font-weight:bold;">ტომ ვეითსი</span>, უჟე ნი შუტკი.<br />ვიდეოში გამოყენებული JNBY -ს და PULL AND BEAR -ის მოდელები<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/X2OoUZDziss&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/X2OoUZDziss&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-3264238757866464993?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/12/much-ado-about-nothing.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)5tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-5185662386601751828Thu, 03 Dec 2009 20:30:00 +00002009-12-03T23:34:47.503+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SxggY5NoMjI/AAAAAAAAAWY/0_xo9caBESc/s1600-h/CSC_0586.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SxggY5NoMjI/AAAAAAAAAWY/0_xo9caBESc/s400/CSC_0586.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411110564332581426" /></a><br />sweet and shiny. ცოტა დავიღალე :)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/aJ_FDoBtTwQ&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/aJ_FDoBtTwQ&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-5185662386601751828?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/12/anouschka.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)9tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-6489088673470889161Mon, 30 Nov 2009 20:54:00 +00002009-12-01T00:09:47.690+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SxQzI-B4A4I/AAAAAAAAAWQ/nCSrOJVTHww/s1600/28112009(009).jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 118px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SxQzI-B4A4I/AAAAAAAAAWQ/nCSrOJVTHww/s200/28112009(009).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410005281561641858" /></a><br />ათასი სურვილის ახდენის პერიოდია. აი ეს გამოცდებიც ფეხზე მკიდია დაჟე. ახალი სამსახურიც, რომლსაც ვიცი რომ აუცილებლად დავიწყებ, მარტო თოვლიან თელავზე, ჩვენ ძველ სახლზე და ბუხარზე მეფიქრება, ყველანი რო წავალთ, ამ სიმღერას ჩავრთავთ და ათას სისულელეზე ლაპარაკს ბოლოს მაინც threesome porn-ით დავამთავრებთ. ღამე ძილის წინ რომ ყველაზე მაგარ რაღაცეებზე ფიქრობ და არ გეძინება ისე ვარ :)<br />Thank God. Thanx everyone, who makes miracles for me. <br />ვინც პოზიტივებს მიგზავნიდა<br />ვისაც უხარია, რომ ანუშკა ზღაპრებში ცხოვრობს. <br />და ის,რომ ამ ზღაპარში მალე გათოვდება:)<br /><br />Frankly, პირველი ზამთარია რომლის მოსვლაც მიხარია :)<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/LNafWbdriW0&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/LNafWbdriW0&hl=en_US&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-6489088673470889161?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/11/pale-blue-eyes.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)9tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-842632068522404510Mon, 23 Nov 2009 14:08:00 +00002009-11-23T17:09:33.224+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zCXfX6_oWJ0&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zCXfX6_oWJ0&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-842632068522404510?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/11/im-half-now.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)13tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-6362136963551568748Thu, 19 Nov 2009 19:28:00 +00002009-11-19T22:50:16.624+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwWhIXECIoI/AAAAAAAAAWA/bAFJFauoFnE/s1600/brownies.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwWhIXECIoI/AAAAAAAAAWA/bAFJFauoFnE/s200/brownies.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405904092730106498" /></a><br />სულ რაღაც ორი კვირა დარჩა და ბაკალავრის დიპლომის ასაღებად ორი სემესტრი დამრჩება. <br />შემდეგ კვირას ოთხი პრეზენტაცია და ერთი ქვიზი მელის. <br />იმის შემდეგ 5 ფინალური გამოცდა და იუჰუუუუ :) ერთთვიანი დასვენება. <br />ამდენი ხანი ადრე ზაფხულშიც არ გვასვენებდნენ ხოლმე. მართლა. ახლა რახდება არ ვიცი, მაგრამ აშკარად წინ მელის ერთთვიანი ზამთრის lazy ass.<br /><br />ბოლო გამოცდას 6 დეკემბერს ვწერ. ამავე საღამოს ყველას, ვისაც გინდათ ჩემთან მოსვლა, შეგიძლათ მოხვიდეთ. მე პირადად ძალიან მინდა რამოდენიმეს გაცნობა. <br />შეგიძლიათ მოიტანოთ ფლეშკით ყველანაირი სასურველი მუსიკა+ფილმები+კლიპები. რომლებსაც მოვუსმენთ/გავუშვებთ პროექტორზე. დავლევთ ჩაის/ყავას -ან სულაც რაიმე მსუბუქად ალკოჰოლურს. ვილაპარაკებთ ბევრს, გავსინჯავთ <a href="http://konnchetina.blogspot.com/">ნატალიას </a> გამომცხვარ ლიმნიან ნამცხვარს :)))<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwWhOe3tPiI/AAAAAAAAAWI/_3-rUXigjmk/s1600/oliviamalonehammocksmoke.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwWhOe3tPiI/AAAAAAAAAWI/_3-rUXigjmk/s400/oliviamalonehammocksmoke.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405904197905104418" /></a><br /><br />6 დეკემბერი კვირაა. მგონი ყველას გეცლებათ. თუ რომელიმეს არ გცალიათ გადავდოთ. I'll be as free as bird. <br /><br />Write me on FB, if any questins :))))<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Yy-pvOoJDt0&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Yy-pvOoJDt0&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-6362136963551568748?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/11/invitation-to-blues-at-anna-612.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)14tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-8126923311071794822Tue, 17 Nov 2009 08:42:00 +00002009-11-17T14:02:26.915+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJrxsPksXI/AAAAAAAAAVQ/jIb13XVdfJM/s1600/new+zealand+035.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJrxsPksXI/AAAAAAAAAVQ/jIb13XVdfJM/s200/new+zealand+035.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405001004232257906" /></a><br /><br />ჩართეთ მუსიკა. ამ თავში წაიკითხავთ როგორ აღმოაჩინა ანუკამ, რა კარგია როცა დუდი მანქანის საჭესთან კიარა მასთან ერთად ზისუკანა სვარძელზე, როგორ ჩაეშალა შოპინგი, მოყვა წვიმაში ქუთაისში და გახდა ავად. და კიდევ სხვარაღაცეებსაც.<br /><br />თბილ საწოლში ვწევარ და ორ წამში ერთხელ ცხვირსახოცს ვეძებ. გავცივდი. მაგრამ სანამ გავცივდებოდი იქამდე ბევრი საინტერესო რაღაც მოხდა. თითქოს რა აუცილებელია ახლა ამ ყველა ამბის აქ დაწერა, მაგრამ ადგილიდან ადგილამდე შუალედებს იმით ვავსებდი რო ვფიქრობდი ამ ამბავს როგორ დავწერთქო მერე ტვინში მომდიოდა ათასნაირი ასე და ისე და ვერთობოდი.<br />გარშემო პრობლემებით დამძიმებული ადამიანები ოხრავდნენ ოიოიოი :) ყველაფერი მორჩა და ახლა ლოგინში ვწევარ ოდნავ გაციებული. ყელი მეწვის და ლოგინიდან ადგომა მეზარება.სამაგიეროდ მალინiან ჩაის მივირთმევ. მაგრამ, აქამდე ამბები.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ხუთშაბათი.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJ6KvVh8YI/AAAAAAAAAVw/NlcOYpBX8yY/s1600/0c.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 133px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJ6KvVh8YI/AAAAAAAAAVw/NlcOYpBX8yY/s200/0c.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405016827722068354" /></a>მანამდე რახდებოდა ნამდვილად არ მახსოვს. ის ვიცი რომ ხუთშაბათს თელავში ვიყავით. ყველაფერი ნისლიანი და ცივი იყო, მე სახლშ ვიყავი შეყუჟული, ფეხებზე თბილი ადიალა მეხურა და ლეპტოპში თემას ვთარგმნიდი. ხანდახან დუდი მოდიოდა, სულ გაწუწული, დამხედავდა მაკოცებდა და წავიდოდა ხოლმე.მოკლედ, დიდი არაფერი. დედას დაბადებისდღე იყო, დაღლილი ჩამოვედი და ვეღარ მივედი. ხანდახან იმასაც ვფიქრობ ხოარ ჯობდა დავრჩენილიყავი და დედასთან წავსულიყავითქო მაგრამ ნუ, რა აზრი აქვს. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">პარასკევი.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJ6Td3xupI/AAAAAAAAAV4/ifri0tSPVDQ/s1600/ma.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 133px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJ6Td3xupI/AAAAAAAAAV4/ifri0tSPVDQ/s200/ma.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405016977652693650" /></a>ეს დღეც ბუნდოვნად მახსოვს რატომღაც. ერთი ის მახსოვს რომ რაღაც ბევრი რამე გავაკეთე. ასენილა!<br />მაღაზიებში ვიყავი ტანსაცმლის საყიდლად და გადავწყვიტე რომ დეკემბრამდე არაფერსაც არ ვყიდულობ. ცოტათი ფრუსტრირებული წამოვედი მაგრამ მერე ლეკასთან მივედი და ცხელმა ჩაიმ გამომიკეთა ხასიათი. საღამოს ლადარიას ლექციაზე ვიყავით, დანტეს "ღვთაებრივ კომდიას" განიხილავდა. აიაიაიაიაი. აქ წესით ბევრი უნდა ვიჭორავო ახლა, უბრალოდ ცოტა ავად ვარ და იმაზე კეთილი ვარ, ვიდრე ჩვეულებრივ ამიტომ გავჩუმდები.მერე კიდეც ერთი ლექცია მქონდა და უკვე აღარაფრის თავი.<br />ამ დღეს მივხვდი რომ მთელი დღე სახლიდან გარეთ ყოფბას სასტიკად ვარ გადაჩვეული და კიდე მივხვდი რომ ბევრი ფული მჭირდება რომ დამოუკიდებლად ვიარსებო სახლს გარეთ. ორივე ფაქტი ცუდია და უნდა გამოვასწორო. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">შაბათი.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJsFVBzarI/AAAAAAAAAVY/SEEg9UzOgo0/s1600/15112009.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJsFVBzarI/AAAAAAAAAVY/SEEg9UzOgo0/s200/15112009.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405001341597870770" /></a>დილით ადრე არ გაგვიღვიძია, რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს. ნელნელა ავიზლაზნეთ ჩავიცვით და დასავლეთისკენ წავედით. საკმაოდ კარგი მგაზვრობა იყო. დუდი რულთან არ იჯდა, ასე რომ ჩემ განკარგულებაში იყო უკანა სავარძელზე და მეც უფრო კარგად ვერთობოდი.მოკლედ, ასე მგზავრობა ბევრად უფრო კაია. როცა გინდა ფანჯრიდან გაახდებ, როცა გინდა აკოცებ, როცა გინდა თავს კალთაში ჩაუდებ და დაიძინებ. საღამოს უკვე სამტრედიაში ვიყავით. სადაც წვიმდა, და ამიტომ წითელი კრამიტები უფრო წითელი იყო და პალმები უფრო მწვანე და ჭიშკრები უფრო თეთრი. მოკლედ მე რომ მიყვარს ისეთი. ჩვენ ყველანი ჩუქურთმებიან დიდ ოთახში ვისხედით და ვუსმენდით ქართულ და რუსულ რომანსებს გიტარაზე. მერე აივანზე გამოვდიოდით და ჩუმად ვცეკვავდით. ღამით ქუთაისში წამოვედით სახლში.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">კვირა.</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJ18dB-cBI/AAAAAAAAAVg/o4af_-_YEOM/s1600/15112009(003).jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SwJ18dB-cBI/AAAAAAAAAVg/o4af_-_YEOM/s200/15112009(003).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405012184243531794" /></a>დიდი ხანია აღარ მქონია ისეთი შეგრძნება დილით რომ გაგეღვიძება და რომ ვერ ხვდები სად ხარ. So Childish.. იქ გამეღვიძა ასე. ჩემს გარდა რათქმაუნდა ყველას ეძნა და მეც გასეირნება გადავწყვიტე :)წვიმამ გადაიღო, მე მანამდე ყავა დავლიე და გარეთ გავედი. ჰო, თან წიგნის მაღაზიას ვეძებდი :)) კვირას, დილის 9 საათზე, წიგნის მაღაზია ქუთაისში. მერე წვიმაც წამოვიდა, თავიდან ფეხებამდე დავსველდი, სახლიდან ძალიან შორს :) სამაგიეროდ სახლებიდან პიანინოზე დაკრული ყანჩელის მუსიკის ხმები გამოდიოდა, ოდნავ არეული რიტმებით, დედასვფიცავარ. თავი წიგნში მეგონა მე კიდე აივნის ქვეშ ვიდექი და ვისმენდი. წიგნის მაღაზია რომ ვერ ვნახე, "ცხელი შოკოლადით" დავკმაყოფილდი და სახლში უკვე ტაქსით წამოვედი.<br /><br /><br />ვითომ დიდი რამე იყო ახლა ეს ამბები:)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/qpm3HYfJM_I&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/qpm3HYfJM_I&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-8126923311071794822?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/11/its-white-day-today.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)9tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-5537555842274573570Fri, 06 Nov 2009 17:38:00 +00002009-11-06T23:31:54.331+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SvRlo5DD6HI/AAAAAAAAAUw/R8FHYQkur_4/s1600-h/Tma.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SvRlo5DD6HI/AAAAAAAAAUw/R8FHYQkur_4/s200/Tma.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401053606306900082" /></a><br />ყველაფერს გეგმავო - მომწერა დღეს ლეკამ. რა ვქნა. მიყვარს როცა ვიცი ხვალ საღამოს, ან თუნდაც ორი კვირის მერე რას გავაკეთებ. <br /><br />დღეს ერთმა შვედმა ჩაგვიტარა ლექცია მართლმსაჯულების სისტემაში მოხვედრილ არასრულწლოვნებზე. ლექცია კარგი იყო, მაგრამ განსაკუთრებით ბოლო მომეწონა - პარასკევი საღამოა, ადრე გაგიშვებთ შაბათ-კვირა მოდის და ალბათ სადმე გასვლა და დალევა გინდათო.სამწუხაროდ ეს ჩემ გეგმებში არ შედიოდა.რაიმე მიზეზის გამო კი არა, ან ალბათ ზუსტად იმიტომაც რომ არანაირი მიზეზი არ გვქონდა. <br />ეს ქალი შვედია, და მიუხედავად იმისა, რომ იცის, რომ საქართველოში არასრულწლოვნებს სისტემაში ბევრი პრობლემა ექმენბათ, ალბათ ისიც არ იცის, რომ თბილისში ძალიან ცოტაა ისეთი ადამიანი, რომელიც ფიქრობს, პარასკევი საღამოა ჯობია გავერთოთ, ვიდრე სახლში ტელევიზორს ვუყუროთო. ის ისე. გული დამწყდა და იმიტომ. <br /> <br />ვერ ვარ ამ ბოლო დროს სუპერ ხასიათზე. ისე ვარ რა.. ჩვეულებრივად, ყოველდღიურად. მაგრამ გეგმები მაქვს, სამაგიეროდ. შემდეგ კვირას მინდა რაღაცეები შევცვალო. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SvRmNuOYZqI/AAAAAAAAAVI/aovOEQYKTlA/s1600-h/una-sexy-serena-grandi-in-una-scena-del-film-miranda-81175.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 127px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SvRmNuOYZqI/AAAAAAAAAVI/aovOEQYKTlA/s200/una-sexy-serena-grandi-in-una-scena-del-film-miranda-81175.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401054239056750242" /></a><br />მაგალითად გარდერობში. გქონიათ ალბათ ისეთი შემთხვევა, ტანსაცმელს რომ გადახედავ და არაფერი არ მოგწონს, არაფრის ჩაცმის სურვილი არ გიჩნდება. ჰოდა ახლა ვარ მასე. რაღაც აჯაჯულ-დაჯაჯულია ყველაფერი და ცოტა უფრო ქალური მინდა გავხადო ჩემი გარდერობი. კაბა უნდა ვიყიდო, კიდევ ფეხსაცმელი და ცოტა თბილი მოსაცმელი. ისევ თბილისის მაღაზიები მახსენდება და ცოტა ხასიათიც მიფუჭდება, მაგრამ იმედია რამეს ვიპოვნი.<br /><br />წიგნები მინდა კიდევ. ბერგმანის და პავიჩის. შეიძლება კიდე რამოდენიმეს დამატება, მაგალითად ბურჭულაძის "მინერალური ჯაზის" და ჩაკ პალანიკის რომელიმე სასაცილო რომანის. ან სულაც ვონეგუტის. მოკლედ, მთავარია ეხლა წიგნის მაღაზიამდე მივაღწიო. <br /><br />რა სისულელეა, რომ მგონია ახლა, ამეებს გავაკეთებ და მერე ასე ჩველებრივად აღარ ვიქნები თქო. კიდევ მაქვს რაღაც გეგმები, ოღონდ ისეთი, არა დასაბლოგი. რომ გავაკეთებ მერე დავწერ. <br /><br />კიდევ უფრო მინდა სადმე წასვლა და იქ სწავლა,ბოლო ბოლო, პარასკევს საღამოს მაინც გავალ ხოლმე, სადმე დავჯდები და რამე ალკოჰოლურს დავლევ. For heaven's sake, and then fall in love. მერე, მინც არაფერი რომ არ შეიცვლება, ნაჩნიკს ავანთებ და ვიიანს წავიკითხავ ამ მუსიკის ფონზე. სანამ დუდი აბაზანიდან გამოვა :)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/xvUwn7may5Q&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/xvUwn7may5Q&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-5537555842274573570?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/11/you-planner-u.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)11tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-3349612419515616276Sun, 01 Nov 2009 21:38:00 +00002009-11-02T01:13:03.043+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Su4H6d9bDSI/AAAAAAAAAUo/2dMUBdwcPRE/s1600-h/Whatever.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Su4H6d9bDSI/AAAAAAAAAUo/2dMUBdwcPRE/s200/Whatever.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399261704319864098" /></a><br />მიყვარს - JeeZ! DUDE..<br />ვოცნებობ - კარგ მაგისტრატურაზე :)<br />ვფიქრობ - ძალიან იშვიათად, უფრო ვგრძნობ.<br />მძულს - wannabe cute ტიპები<br />ვნანობ - ძალიან ცოტას, ძალიან ცოტა ხნით<br />კმაყოფილი ვარ - ორგაზმის მერე<br />მენატრება - სიგიჟე და უპასუხისმგებლობა<br />მსურს - ვუყვარდე<br />ვგრძნობ - რომ ვუყვარვარ<br />მაღიზიანებს - მარტოობა<br />მეშინია - ცვლილებების<br />ვიცი - იმაზე მეტი, ვიდრე თქვენ გგონიათ<br />არ ვიცი - რას ფიქრობენ ჩემზე<br />შემიძლია - გისმინო<br />არ შემიძლია - უაზრობები<br />ვმეგობრობ - ადამიანებთან და ძაღლებთან<br />ვაპატიებ - ვაპატიებ?<br />ვტირი - დღეში რამოდენიმეჯერ<br />ვიცინი - როცა განსაკუთრებით კარგად ვარ, დანარჩენ დროს pretending<br />ვეძებ - ადამიანებს, რომლებსაც ესმით<br />ღირსი ვარ - მივაღწიო<br />ვკარგავ - თავს, ხშირად<br />მშურს - პარიზის მოდის კვირეულის attendentების<br />ვემალები - ხალხს<br />ვემტერები - არავის<br />მაინტერესებს - ვინ ხარ<br />არ მაინტერესებს - უუუუამრავი რამე<br />მახსოვს - მკვეთრი შეგრძნებები<br />მრცხვენია - ააააა.... არააა...<br />უარვყოფ - გადაჭრით არაფერს.<br />ვავადმყოფობ - როცა ძალიან ცუდად ვარ პიროვნულად<br />ვმალავ - სახლში მიყრილ ნივთებს. სადღაც.<br />ვინახავ - არაფერს, რაც არ მჭირდება<br />მწამს - ჩემი შესაძლებლობების<br />მიკვირს - ვარსკვლავებით მოჭედილი ცა და მორალური კანონი ჩემში (HaH! I'm Immanuel... JEEZ!)<br />მიხარია - დეტალები<br />ვჭორაობ - აქ ტოტალური უნიჭო ვარ.<br />ვდარდობ - როცა ძალიან ცუდ ხასიათზე ვარ<br />ვამაყობ - არ ვიცი.. არ მიყვარს.<br />ვეფერები - სითბოთი<br />მსიამოვნებს - კოცნა<br />მესიზმრება - ბევრი და ფერადი<br />ვეხმარები - ჩემ თავს, როცა რაღაცეები ეზარება<br />ვეწევი - ძირითადად იმას, რასაც დუდი ეწევა<br />მწყინს - როცა ჩემ საქმეში ერევიან<br />ვხარჯავ - ანგარიშის გარეშე<br />ვღალატობ - არავის<br />ვკამათობ - მარტო იმ ადამიანებთან, რომლებიც ჩემთვის რაღაცას ნიშნავს<br />ვუხეშობ - მომსახურე პერსონალთან<br />ვუსმენ – მოთმინებით<br />ვყოყმანობ - არასდროს.. მალე ვწყვეტ რა მინდა<br />ვკითხულობ - ამ წუთას იდიოტობას... გამოცდისთვის.<br />ვამზადებ - მყუდრო გარემოს<br />ვუყურებ - ხან უაზროდ, ხან სიყვარულით<br />ვკლავ - ბოროტ აზრებს<br />ვცხოვრობ - თ, ერთად<br />ვცემ - მძულს<br />ვყვირი - ხოლმე<br />ვმღერი - მანქანაში<br />ვასრულებ - ოცნებებს<br />ვმკურნალობ - ვერ ვიტან როცა მკურნალობენ.<br />ვერიდები - გაუგებარი ტიპის ადამიანებს<br />ვთამაშობ - Machinarium-ს<br />ვიტყუები - და არ გამომდის ხოლმე<br />ვეთაყვანები - WTF????<br />ვგიჯდები - და მერე წამლებს ვყლაპავ:(<br />ვაგროვებ - სიამოვნებებს<br />ვეჭვიანობ - და არ მომწონს<br />“ვკაიფობ” - ცხოვრებით<br />ვიზიდავ - იშვიათად, მაგრამ საფუძვლიანად<br />ვალამაზებ - UUF...<br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/9aRKZFR5imM&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/9aRKZFR5imM&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-3349612419515616276?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/11/ull-remember-me-in-my-famous-blue.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)9tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-9140081088268959214Wed, 28 Oct 2009 18:04:00 +00002009-11-02T00:35:15.864+03:00ფანჯრიდან..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiRDrSI0oI/AAAAAAAAATI/84kcW-DhU34/s1600-h/Picture-408.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 395px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiRDrSI0oI/AAAAAAAAATI/84kcW-DhU34/s400/Picture-408.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397723645747974786" /></a><br /><br />SUNNY NOON<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiRSa_xTCI/AAAAAAAAATQ/miomgLN_UzE/s1600-h/damushavbuli.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiRSa_xTCI/AAAAAAAAATQ/miomgLN_UzE/s400/damushavbuli.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397723899074006050" /></a><br /><br />პოლიციელი<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiR4VFI8UI/AAAAAAAAATY/e_q95v5_HOE/s1600-h/Picture-358.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiR4VFI8UI/AAAAAAAAATY/e_q95v5_HOE/s400/Picture-358.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397724550320943426" /></a><br /><br />ჩემი ძაღლი და მე. ებრაული კვარტალი <3<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiSPQXy_7I/AAAAAAAAATg/hL42Z-7NqV0/s1600-h/Picture-371.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiSPQXy_7I/AAAAAAAAATg/hL42Z-7NqV0/s400/Picture-371.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397724944194011058" /></a><br /><br />სახლის სახურავის დეტალი<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiS0wq21BI/AAAAAAAAATo/DvE3cuYqWJ0/s1600-h/Picture-421.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiS0wq21BI/AAAAAAAAATo/DvE3cuYqWJ0/s400/Picture-421.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397725588519048210" /></a><br /><br />სახურავები<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiTIfurdkI/AAAAAAAAATw/g29irqsbOYY/s1600-h/Picture-445.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiTIfurdkI/AAAAAAAAATw/g29irqsbOYY/s400/Picture-445.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397725927569061442" /></a><br /><br />დრიმ დრიმ დრიმ :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiTe9MBy3I/AAAAAAAAAT4/-55oPrtveG0/s1600-h/Picture-628.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiTe9MBy3I/AAAAAAAAAT4/-55oPrtveG0/s400/Picture-628.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397726313433910130" /></a><br /><br />მიყვარს როცა ვიღაცას გზას ვასწავლი :) ვან ოფ მაი ჰობბის :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiT54YsWFI/AAAAAAAAAUA/6Kg0CNGVmMI/s1600-h/Picture-630.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiT54YsWFI/AAAAAAAAAUA/6Kg0CNGVmMI/s400/Picture-630.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397726776001321042" /></a><br /><br />ფრანც კაფკას ქუჩაა. არა, კაფკასი შეიძლება არც არის, მაგრამ მე სულ ასეთი წარმომიდგენია და რა ვქნა..<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiUiKELxoI/AAAAAAAAAUI/6gpN4GKjbrI/s1600-h/gollum.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiUiKELxoI/AAAAAAAAAUI/6gpN4GKjbrI/s400/gollum.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397727467941906050" /></a><br /><br />ბუკინისტებში ქექვის შედეგი :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Suif4bX-4FI/AAAAAAAAAUY/7VwkHn0S8gA/s1600-h/Picture-679.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Suif4bX-4FI/AAAAAAAAAUY/7VwkHn0S8gA/s400/Picture-679.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397739945173377106" /></a><br /><br />25 CZK BURGERS :)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiU4ybv_pI/AAAAAAAAAUQ/BjOqVqMZGDg/s1600-h/25-CZK.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 270px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuiU4ybv_pI/AAAAAAAAAUQ/BjOqVqMZGDg/s400/25-CZK.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397727856735288978" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-9140081088268959214?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/my-prague-honeymoon.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)12tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-7680842483683240311Sun, 25 Oct 2009 10:01:00 +00002009-10-27T00:05:08.262+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuYMpOz2NoI/AAAAAAAAASQ/1lMd9tOvG_s/s1600-h/Kiss_me_by_Imback88.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 141px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuYMpOz2NoI/AAAAAAAAASQ/1lMd9tOvG_s/s200/Kiss_me_by_Imback88.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397015105939846786" /></a><br />(ჩართეთ რა, მუსიკა, ინფანტებო!)<br /><br />ალბათ ყველას გყავთ გარშემო ისეთი მეგობარი ან უბრალოდ ნაცნობი გოგო მაინც, რომელსაც საკმაოდ ინფანტილური გამოხტომები აქვს, არაბუნებრივად ძალიან უნდა რომ სათამაშო ვეფხვი "ვინი პუხიდან" ყავდეს ჩანთაზე ჩამოკიდებული, ლაპარაკისას ოდნავ ბავშვურად წელავს სიტყვების დაბოლოებებს და გაბუტვის ნიშნად ტუჩებს ატრიალებს. აუცილებლად გეყოლებათ.<br /><br />ალბათ, ისიც იცით, რომ მათ არავისთვის არასდროს არ უკოცნიათ. არავისთვის არასდროს. ეს ჩემთვის იმდენად არაბუნებრივად ჟღერს, რომ აი რამოდენიმეჯერ გადავხარშე ტვინში, სანამ დავწერდი და მაინც ვერ გადავიტანე. იმ გოგოებთან ურთიერთობისას, რომლებსაც არავისთვის უკოცნიათ, აუცილებლად ვივიწყებ ხოლმე მათი კოცნის სტატისტიკებს, თორემ თავში საცოდავი აზრები მომდის.<br /><br />რატომ? აი რატომ არ კოცნიან ეს გოგოები ბიჭებს?? (ნუ,ან გოგოებს, გემოვნების ამბავია),აი, აქ კი ჩემი დაკვირვებით კომპლექსური იდიოტიზმია ჩართული.<br /><br />1. <span style="font-weight:bold;">GOD BLESS HER</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuYOrEqyemI/AAAAAAAAAS4/zVXs4gbebRE/s1600-h/kiss+me.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuYOrEqyemI/AAAAAAAAAS4/zVXs4gbebRE/s200/kiss+me.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397017336600492642" /></a><br /><br />პირველი მიზეზი, ის არის რომ ეს გოგოები უბრალოდ შეუხედავები არიან.აი მახინჯები ან უნარშეზღუდულები კიარა, უბრალოდ შეუხედავები. რამდენადაც ამ ინფანტილურობებს არიან გადაყოლილნი იმდენი საკუთარ თავს რომ მოუარონ საქმე უფრო კარგად იქნებოდა, მაგრამ ნუ.. გოჭის მობილურზე დაკიდება გაცილებით უფრო ადვილია.<br />ნაცნობების წრე ძირითადად მსგავსი ინფანტებით შემოიფარგლება. ბიჭებზე ოცნებობენ, მაგრამ შორიდან.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">2. I'M A GOOD GIRL<br /></span><br />ეს კასტა ყველაზე უფრო საშინელია never been kissed გოგოებს შორის. ისინი უბრალოდ თვლიან რომ "წესიერი" გოგოები არიან და ამას საკუთარ თავს ყოველ დღე უმტკიცებენ. ნაცნობი ბიჭების წრეში ჯგუფელები და უბნელები შედიან. აააბა უბნელს როგორ აკოცებენ... მერე ხომ ყველა ამაზე ილაპარაკებს. ჯგუფელებთან კიდე მეგობრობენ, კარგად მეგობრობენ, იმდენად, რომ არასდროს მოუვათ იმ ბიჭებს აზრად რომ ამ გოგებზე როდესმე სექსუალური ფანტაზიები გაუჩნდეთ. ეს გოგოები ხშირად კარგად გამოიყურებიან. Definitely nothing wrong with them. უბრალოდ, ასე ურჩევნიათ, ურჩევნიათ წესიერები იყვნენ. მართალია, ძილის წინ ოცნებობენ ვინმეს კოცნაზე, შეიძლება ღამით სექსუალური ფანტაზიებიც აწუხებთ, მაგრამ, ნუ მასტურბაციასაც ნიჭი უნდა :)))) ასეთო გოგოების მთავარი დილემა არის ვის აკოცონ პირველად: ჯად ლოუს თუ ბრედ პიტს???<br /><br /><span style="font-weight:bold;">3. RELIGIOUS</span><br /><br />რელიგიური გოგოები, უბრალოდ საკუთარი რელიგიური მოსაზრებების გამო არ კოცნიან არავის. მე მათი მესმის. ნუ, ყოვეშემთხვევაში, ზედა ორ კასტას ჯობია. ნაცნობების წრე საკმაოდ ფართოა. ღამით სექსუალური სიზმრებით რამდენად იტანჯებიან ვერ ვიტყვი. ოცნებობენ გათხოვებაზე და ლეგალური კოცნებით წინასწარ ტკბებიან.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuYO7uKn6NI/AAAAAAAAATA/4YOGWPyX7rc/s1600-h/Kiss-me-deadly_nobg_lg.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 237px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuYO7uKn6NI/AAAAAAAAATA/4YOGWPyX7rc/s320/Kiss-me-deadly_nobg_lg.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397017622617778386" /></a><br />GIRLZ! კოცნისგან არ დაფეხმძიმდებით. და ხშირად ეს საკმაოდ სასიამოვნო პროცესია, რომლის განსახორციელებლად სულაც არ არის აუცილებელი დარწმუნებული იყო იმ ბიჭის სიყვარულში, ვარსკვლავურ მომავალში ან იმაში,რომ ორ თვეში ნიშნობის ბეჭედს გაგიკეთებს.<br /><span style="font-weight:bold;">JUST KISS THE BOYS AND MAKE THEM DIE!</span><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/KA1r-7TiN6E&hl=en&fs=1&color1=0x402061&color2=0x9461ca"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/KA1r-7TiN6E&hl=en&fs=1&color1=0x402061&color2=0x9461ca" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-7680842483683240311?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/kiss-boys-and-make-them-die.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)18tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-4057988662603658551Sat, 24 Oct 2009 19:32:00 +00002009-10-25T12:56:51.111+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuQg32CPg5I/AAAAAAAAASI/vH33Rg7s9WY/s1600-h/second_poem_by_franekchrzonszcz.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 316px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SuQg32CPg5I/AAAAAAAAASI/vH33Rg7s9WY/s320/second_poem_by_franekchrzonszcz.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396474397266510738" /></a><br /><br /><br />(ჩართეთ მუსიკა პოსტის ბოლოს)<br /><br />...<br />არა ანუკა, აღარ თქვა არაფერი<br />დაიძინე და ღამე უფრო მალე გავა<br />დედა როგორც გეუბნებოდა ბავშვობაში - დაიძინე და მალე ჩავალთო<br />აღარ თქვა არაფერი, დაიძინე და მალე გათენდება.<br /><br />მერე რა, რომ ხვალ ისევ ის იქნება რაც გუშინ იყო. თითქოს მთელი დღე ისევ დღევანდელი დღისთვის ემზადები.<br />იღვიძებ, იმზადებ ლიმნიან ყავას. ლიმონი შავდება და რბილდება, ყავის სუნი კიდე მთელ სახლში ტრიალებს. ახალი დილის სახლში, მზე რომ შემოდის ნაწყვეტ-ნაწყვეტ ისეთში.<br />ჯდები შავ სავარძელზე, რაღაცეებს კითხულობ და ხვდები რომ ისევ რაღაცისთვის ემზადები, აი ისეთისთვის, დღევანდელი და ხვალინდელი ერთნაირი დღეებისგან ძალიან რომ განსხვავდება.<br />ყოველ დილას შხაპის მერე ხომ ერთნაირად მცივა, პირსახოცში ვეხვევი და ტერფების ყურებით ისევ ისე ვირთობ თავს, ადრე როგორც ვირთობდი. მერე ვიღაც გეუბნება, რომ ძალიან კარგი გოგო ხარ, და შენც იმედი გაქვს რომ კარგი ხარ. ყველანაირად ცდილობ რომ კარგი იყო და გეგმებს აწყობ.. აი ის რომ ჩემთან ერთად იქნება, მერე ყველაფერი ისევ ასე აღარ იქნება, მერე ჩვენ წავალთ, ნაყინს შევჭამთ და აღმოსავლეთ ევროპის ცივი შემოდგომის ნისლიან დილაზე ვილაქლაქებთ, ლიმნიან ყავას დავლევთ. <br /><br />მერე ნელ ნელა ღამდება და ისევ აყაყანებულ ლექციებზე მივდივარ, იქ ზუსტად იგივეს ვაკეთებ რასაც ვაკეთებდი წინა სამი წლის განმავლობაში, მერე სახლში მოვდივარ, დუდის კისერში ვუყოფ ცხვირს და ყოველ დღე ახალ სიყვარულს ვისუნთქავ და მაშინ მჯერა, რომ ხვალ ყველაფერი სხვანაირად იქნება. <br /><br />მაგიდაზე დაყრილ ჭიქებს ვალაგებ, ფარდებს ვასწორებ და წიგნებს ვაწესრიგებ. ხვალინდელი დილისთვის ვემზადები.<br /><br />ღამე, მეღვიძება და ყველაფერი სანამ სიზმარი მგონია, ჩემ თავს ვეუბნები, დაიძინე, ანუკა, დაიძინე, და უფრო მალე გათენდება, უფრო მალე, აი ნახავ.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/1hKX05bKgUU&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/1hKX05bKgUU&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-4057988662603658551?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/frosty-morningsim-in-love.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)7tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-6762481253927704830Thu, 15 Oct 2009 18:00:00 +00002009-10-15T22:53:43.077+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Stdvr_p5VXI/AAAAAAAAARg/vR77GHUHqI0/s1600-h/15102009(005).jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 146px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Stdvr_p5VXI/AAAAAAAAARg/vR77GHUHqI0/s200/15102009(005).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392901880411673970" /></a><br /><br />"რატომ გგონიათ, რომ თუ გეი ვარ აუცილებლად შოპინგებზე უნდა დავდიოდე და კარგი გემოვნება მქონდეს? არ წამოვალ მე შენთან ერთად შოპინგზე!"<br /><br />რამდენი სტერეოტიპია, აი იმდენი, რომ ვერც იტყვი რაღაცას მართლა ფიქრობ, თუ რომელიმე ასეთი სტერეოტიპის გავლენის ქვეშ ხარ. ყველგან ნიუ მედია ფორუმზე, ქართლ ბლოგოსფეროზე და მსგავს კოლექტიურ იდეოლოგიებზე წერენ - მაგალითად, 80 რჩევა პოსტისთვის, ჩემი 5 საუკეთესო მეგობარი, ძუძუს ჩადების 6 მნიშვნელოვანი ფორმა, სიყვარულის 10 წამალი და ა.შ.<br /><br />ასე მგონია, საკუთარი ბლოგის privacy მერღვევა. ნუ, ეს ალბათ მე ვუბერავ. <br /><br />მე ვწერ იმაზე, როგორ მიყვარს საღამოს ლეკასთან ერთად ჩვენი ძველი სლაიდების გაშვება, ჩხაკუნა გამშვებით და სიძველისგან ოდნავ გაყვითლებული სლაიდების ფარდით.. Soul საღამოები 80 იანების მუსიკით, სექსუალური არითმიები, ესპანეთის მზეები და ზღვის სუნი, რომელიც სადაც არ უნდა ვიყო სულ ამდის კანზე :)<br /><br />და მაინც მგონია, რომ ამაზე წერა ჯობია. ეს უფრო საინტერესო, ინტიმური და ჩემია. <br />So Fuck your Stereotypes my dears..<br /><br />And, one more MAN from my past :D<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PhW7FLo6peU&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/PhW7FLo6peU&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-6762481253927704830?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/fuck-your-silly-stereotypes.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)10tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-3697275285951682407Sun, 11 Oct 2009 21:32:00 +00002009-10-12T02:01:39.847+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StJVvfbhV8I/AAAAAAAAARQ/o4zvKu9QWTw/s1600-h/Half+Dead.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StJVvfbhV8I/AAAAAAAAARQ/o4zvKu9QWTw/s200/Half+Dead.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391465978295048130" /></a><br /><br />ჩემ ბლოგს, ის სიმღერა ჩაემატა, რომლის მიხედვითაცჩემ ბლოგს სახელი დავარქვი:) გაიხედეთ თქვენგან მარჯვნივ და ჩართეთ :)<br /><br />Candy says I've come to hate my body<br />and all that it requires in this world<br />ხანდახან, როცა სამთვიანი დიეტების შემდეგ მაინც დამთრგუნველი შედეგები მაქვს<br />როცა დიმედროლიან გასპაჩოებს ვეძალები<br /><br /><br />Candy says I'd like to know completely<br />what others so discreetly talk about<br /><br />აი, ძალიან მაინტერესებს კიარადა, ვერ ვხვდები საერთოდ ადამიანების სხვებზე რატომ ლაპარაკობენ, თან ისე, ფარულად და ძალდატანებული ღიმილებით:) თან ისეთ ადამიანებზე, დიდად რომ არ უყვართ.. ჰაჰა.. მაგრამ, გულახდილი რომ ვიყო, მინდა ვიცოდე :)<br /><br />I'm gonna watch the blue birds fly over my shoulder..<br /><br />დღეს ფასანაურში გავისეირნეთ.. აი ისეთი სამოთხე იყო.. ისეთი შემოდგომა, მწვანე ნაძვებით, ჰაერში კვამლით და ნისლით, ალაგ ალაგ გამომძვრალი მზეებით და დიიდი ტირიფებით. ტომის rain dogsებით:)<br /><br />აი, აქ ვიყავით :)<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StJSZplqBII/AAAAAAAAARI/TBjJnV9g9as/s1600-h/11102009(005).jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StJSZplqBII/AAAAAAAAARI/TBjJnV9g9as/s400/11102009(005).jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391462304529908866" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-3697275285951682407?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/me.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)6tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-3718999965223182868Sat, 10 Oct 2009 14:29:00 +00002009-10-10T18:56:24.121+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCd9-X0mOI/AAAAAAAAAQQ/ppH9PtcBS0E/s1600-h/IMAGE0005.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 145px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCd9-X0mOI/AAAAAAAAAQQ/ppH9PtcBS0E/s200/IMAGE0005.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390982442002979042" /></a><br />ბავშვობაში ყველაზე ძალიან ის მიყვრდა,დაძინებისას ერთ ოთახში შუქს რომ ტოვებდნენ ანთებულს, რომ გამღვიძებოდა ღამე და არ შემშინებოდა. <br />ახლა სახლში სიჩუმეა. ნელ-ნელა დაბნელდა, ფარდებიდან და ჟალუზებიდან რათაც მუქი ნაცრისფერი სინათლე შმოდის, და მარტო შემოსასვლელში ანთებული შუქი ანათებს.<br />სიწყნარეა და სისუფთავე. <br />რომ ვიღლები ვნატრობ ხოლმე- ასე ვიყოთქო, მარტო და ჩემთვის. <br />დღის ეს ნაწილიც მიყვარს, სუმერკი რომაა და ნელ ნელა თავზე დაგაღამდება და კარგად იყავი. <br /><br />რაღაცნაირი პერიოდია. შემოდგომისნაირი. აი შემოდგომა ხომ ზოგადად სხვებისთვის მშვიდი და წყნარი პერიოდია. ჩემთვის კიდე ყველაზე უცნაური და სხვანაირი.<br /><br />სანამ მე შეგხვდებით ყველანი მოჩვენებები ხართ. ვერასდროს ვერ ვიხსენებ თუნდაც ყველაზე ახლობელი ადამიანის სახეს, ცუდი მეხსიერება მაქვს. ალბათ ამის ბრალიცაა საკუთარ ტვინში მოჩვენებასავით რომ ვაცხოვრებ ყველა ადამიანს, სანამ ერთმანეთს არ შევხვდებით და ის ჩემთვის ახლიდან არ გადაიქცევა სხეულიან ჩემნაირ არსებად. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCfVRhuqqI/AAAAAAAAAQo/UxDYQLL0K8Y/s1600-h/3731320423_60a5f6138f.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 125px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCfVRhuqqI/AAAAAAAAAQo/UxDYQLL0K8Y/s200/3731320423_60a5f6138f.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390983941793426082" /></a><br />პრინციპში, სარკეში თუ არ ჩავიხედავ, ჩემი თავისთვის მეც მოჩვენება ვარ. ამიტომ ძალიან მიყვარს სარკეები - ერთხელ, ფსიქოლოგმა გამომიწერა სარკეში დიდი ხნით ყურება. საკუთარი თავის შეცნობის და დალაგების პონტში. მაინც არაფერი გამოვიდა. სარკეები კიდე მანამდეც მიყვარდა და ახლაც მიყვარს. <br /><br />აი ღამე რომ გაიხედავ და ჩაბნელებული რომაა ყველაფერი, ფანჯრებში შუქები ანთია და ფიქრობ რო ნეტა ახლა იმ ფანჯარაში რა ხდება, და ნეტა ეხლა იმ მთაზე რომ სუუულ სულ ბოლო სინათლე ჩანს რა არის და ეგეთი ამბები.<br /><br />მზიანი დღე იყო დღეს, მაგრამ, თქვენ ყველანი მაინც მოჩვენებები ხართ ჩემ ტვინში, სანამ არ შემხვდებით.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCgFxnuEhI/AAAAAAAAAQw/eGw7w9lzxP0/s1600-h/3199698879_e45f8e299d.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCgFxnuEhI/AAAAAAAAAQw/eGw7w9lzxP0/s400/3199698879_e45f8e299d.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390984775042208274" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCgOyUjQ5I/AAAAAAAAAQ4/jNAQA5qD4ug/s1600-h/3391805300_1dd613d8c1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/StCgOyUjQ5I/AAAAAAAAAQ4/jNAQA5qD4ug/s400/3391805300_1dd613d8c1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390984929849066386" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-3718999965223182868?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/all-these-people-are-ghosts-til-they.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)3tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-6467188652063366433Mon, 05 Oct 2009 20:55:00 +00002009-10-06T00:56:16.610+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SspdZcxY1wI/AAAAAAAAAQI/VZLcMcR8CEE/s1600-h/mothernight4.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 125px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SspdZcxY1wI/AAAAAAAAAQI/VZLcMcR8CEE/s200/mothernight4.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389222595903674114" /></a><br />სპეციალური განყოფილება<br /><br />მცველი, რომელიც არნოლდ მარქსს ცვლის ყოველ შუადღეს, დაახლოებით ჩემი ხნისაა - მე ორმოცდა რვა წლის ვარ. ასე რომ, მას კარგად ახსოვს ომი, მაგრამ გახსენება დიდად არ უყვარს. <br />მისი სახელია ანდორ გუტმანი. ანდორი ცოტა შენელებული აზროვნების, არც ისე გონებამახვილი ესტონელი ებრაელია. მან ორი წელი გაატარა აუშვიცის „განადგურების“ ბანაკში. ცოტა დააკლდა, რომ კრემატორიუმის მილიდან კვამლივით არ გამოფრენილიყო, მიუხედავად იმისა, რომ ამის სურვილი დიდად არ ჰქონია: „ზონდერკამანდაში ახალი ჩაწერილი ვიყავი“, მითხრა მან, „როდესაც ჰიმლერისგან ბრძანება მოვიდა ღუმელთა დახურვის თაობაზე.“<br />ზონდერკამანდა არის აუშვიცის სპეციალური განყოფილება, აი, ჭეშმარიტად სპეციალური განყოფილება - შედგებოდა ტყვეებისგან, რომელთა მოვალეობაც იყო მსჯავრებული პატიმრების გაზის კამერებში შეყვანა, და შემდეგ მათი სხეულების იქედან გამოტანა. როდესაც სამუშაოს შეასრულებდნენ, ზონდერკამანდის წევრებსაც ხოცავდნენ. მათი შემდგომების მოვალეობა კი წინამორბედების ნარჩენებისაგან გათავისუფლება იყო. გუტმანმა მითხრა,რომ ბევრი საკუთარი სურვილით ეწერებოდა ზონდერკამანდაში.<br />„რატომ?“ ვკითხე<br />„თუ დაწერ წიგნს,“ მითხრა მან, „და გცემ პასუხს კითხვაზე“რატომ?“ ძალიან კარგი წიგნი გამოგივა“<br />„და შენ იცი პასუხი?“ ვკითხე<br />„არა“ თქვა მან, „ამიტომაც ბევრ ფულს გადავიხდიდი წიგნში, რომელშიც ამ კითხვაზე პასუხი იქნებოდა“. <br />„რაიმე მოსაზრებაც არ გაქვთ?“. <br />„არა“, თქვა მან, თან თვალებში მიყურებდა „მიუხედავად იმისა, რომ ერთ-ერთი მოხალისე მე ვიყავი“.<br />ამ აღიარების შემდეგ იგი ცოტა ხნით გავიდა. აუშვიცზე ფიქრობდა, რაც ალბათ ყველაზე ნაკლებად მოწონდა. როცა დაბრუნდა, მითხრა:<br />„ბანაკში ყველგან იყო ხმამაღლამოლაპარაეები“ თქვა მან, „რომლებიც არასდროს ჩუმდებოდნენ. ძირითადად მუსიკას გადმოცემდნენ ხოლმე, ვინც მუსიკაში ერკვეოდა, მეუბნებოდა, რომ კარგი მუსიკა იყო - ზოგჯერ საუკეთესოც“.<br />„საინტერესოა“- ვთქვი მე<br />„რა თქმა უნდა ებრაელების მიერ შექმნილი მუსიკა არ იყო“, თქვა მან, „აკრძალული იყო“.<br />„ბუნებრივია“, ვთვი მე.<br />„და მუსიკა ყოველთვის შუაში წყდებოდა“ თქვა მან, „და იწყებოდა განცხადებები. მთელი დღე მარტო მუსიკა და განცხადებები“.<br />„ძალიან თანამედროვეა“ ვთქვი მე.<br />მან თვალები დახუჭა, რაღაცას იხსენებდა. „ ერთ განცხადებას ყოველთვის მოსდევდა საბავშვო სიმღერები. და ეს დღეში რამოდენიმეჯერ ხდებოდა. ეს იყო ზონდერკამანდის გამოძახება“.<br />„ხო?“ ვთქვი მე <br />„Leichentriiger zu Wache“, წაიღიღინა მან, თვალებდახუჭულმა.<br />თარგმანი: „ გვამების დამტარებლები - საგუშაგოზე“. დაწესებულებაში,რომლის მიზანიც მილიონობით ადამიანის განადგურება იყო ეს სავსებით ბუნებრივად ჟღერდა.<br />„ორი წლის განმავლობაში რომ გესმის ეს განცხადება, მუსიკასთან ერთად“, მითხრა გუტმანმა,“გეჩვენება, რომ გვამების დამტარებლის პოზიცია სულაც არარის ცუდი“. <br />„მესმის“. ვთქვი მე.<br />„გესმის?“ თქვა მან და თავი გააქნია. „მე არა. ყოველთვის მექნება სირცხვილის გრძნობა იმის გამო, რომ ზონდერკამანდის მოხალისე ვიყავი“.<br />„მე ასე არ ვფიქრობ“ ვთქვი მე. <br />„მე ასე ვფიქრობ“ თქვა მან „ და არ მინდა რომ როდესმე ამაზე კიდევ ვილაპარაკო“.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-6467188652063366433?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/kurt-vonnegt-mother-night.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)3tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-6905533832824460009Wed, 30 Sep 2009 21:44:00 +00002009-10-01T02:02:50.679+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SsPVVQEkFFI/AAAAAAAAAQA/svQVB4zDwRs/s1600-h/fexeb.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SsPVVQEkFFI/AAAAAAAAAQA/svQVB4zDwRs/s320/fexeb.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387384140333323346" /></a><br />არა, ამ პოსტის ბოლოს არ იქნება ჩემი სექს თეიფი. იმიტომ არა, რომ ეს უბრალოდ, ცუდია. იმიტომ რომ არასდროს ჩამიწერია. <br />არის ეს რაღაც სექსუალური ექსპერიმენტი? თუ უბრალოდ გართობაა? თუ ამას მარტო ავადმყოფები და მანიაკები აკეთებენ?<br />ნუ, არვიცი. <br />ზოგადად, ადამიანებს, ვისი ცხოვრების ნაწილიცაა სექსი, i mean ცხოვრების ნაწილი და არა ბავშვის ჩასასახად ან ქმრის გასახარებლად გაღებული მსხვერპლი, ხანგრძლივი ურთიერთობის მერე უნდება to experiment a little. <br />არა იმიტომ, რო ყველაფერი მოსაწყენი ხდება. არა ნუ.<br />აი პირიქით.<br />იმიტომ, რომ ყველაფერი უფრო საინტერესო ხდება. მე არ ვამბობ, რომ სექსუალური ცხოვრების იმ ფაზაში ვარ, რომ აი აუცილებლად ექსპერიმენტები მჭირდება. და საერთოდ, კონსერვატიული თხის რქა ვარ და არც ის ვიცი როდესმე მომინდება თუ არა. მაგრამ ფაქტია რომ ასეთი ამბავი ძალიან ბუნებრივია.<br />ეს ყველაფერი ამ კლიპზე გამახსენდა. ნუ გალო დიდად არ მიყვარს, მაგრამ კლიპია ისეთი, იამი.<br /><br /><embed id=VideoPlayback src=http://video.google.com/googleplayer.swf?docid=3859002058273597675&hl=en&fs=true style=width:400px;height:326px allowFullScreen=true allowScriptAccess=always type=application/x-shockwave-flash> </embed><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-6905533832824460009?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/10/wanna-watch-my-sex-tape.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)12tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-7231287795229387493Tue, 29 Sep 2009 21:59:00 +00002009-09-30T02:13:58.878+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SsKGoJl2HdI/AAAAAAAAAP4/KB52nj7mfu8/s1600-h/rogj_2008.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 142px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/SsKGoJl2HdI/AAAAAAAAAP4/KB52nj7mfu8/s200/rogj_2008.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387016128616078802" /></a><br />შექსპირის რომეო და ჯულიეტა ჩემი აზრით ყველაზე, ყველაზე მაგარი ნაწარმოებია რაც როდესმე დაწერილა. <br />და ჯერ არ მინახავს ადამიანი, რომელიც ჩემს ამ მოსაზრებას 100% ით დაეთანხმება.<br />არც მინდა.<br />დიდად არ მიყვარს რაღაცეებზე რო მეთანხმებიან, მირჩევნია ჩემთვის, მარტო ჩემთვის იყოს რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი.<br /><br />ყველაზე უბრალო, და სადა ჭეშმარიტებაა. ნუ, აბა რა არის იმაში განსაკუთრებული, რომ 14 წლის ჯულიეტას და 16 წლის რომეოს ერთმანეთი უყვარდებათ, უნდებათ, და ყველაფერი მაშინ რჩება, როცა საჭიროა. <br />ისე მთავრდება, როგორც დაიწყო - უბრალოდ და ბანალურად. კვდებიან.<br />მერე რა, როდესმე ხო მაინც მოკვდებოდნენ, და რა მნიშვნელობა აქვს ეს ერთი სექსის მერე იქნებოდა თუ 76-ის. <br /><br />არსებობენ ადამიანები, საკუთარ თავს ზოგი "ზედმეტად პრაგმატულს" და ზოგიც კიდე ათას სულელურ ეპითეტს რომ უწოდებს. ისინი აგდებით უყურებენ ამ ნაწარმოებს. ზოგს ეს მარტო დიკაპრიო გონია. ზოგმა- მართალია იცის, რომ არსებობს ქართული თარგმანი, მაგრამ ნამდვილად არ წაუკითხავს. ზოგმა წაიკითხა კიდეც, მაგრამ მაინც ვერაფერი გაიგო. <br />ნუ, თუ არასდროს არ გყვარებია ისე, რომ მზად ხარ დღეში სამჯერ გამოცალო ყველანაირი საწამლავი და ამ მიდრეკილებამ სიამოვნებისმაგვარი თრობა გამოიწვიოს, ალბათ ვერც უნდა გაიგო.<br />მე, და ჩემნაირი სუიციდური სიყვარულით დაავადებულები ბედნიერები ვართ.<br />ჰოდა, როგორც ერთ ბლოგერს ეწერა, სიკვდილი გვამის გარეშეც შეიძლება.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ფესტივალი</span><br /><br />თბილისის საერთაშორისო თეატრალური ფესტივალი კვირას გაიხსნა Oskaras Koršunovas-ის "რომეო და ჯულიეტა"-თი. ძალიან მაგარი სპექტაკლი იყო. ნუ, ორიგინალურ დადგმებზე, რეჟისორის contamporaine art-ზე და მსგავს პიზძეცინტელექტუალიზმებს არ მოვყვები. თქვენი განათლება სულაც არ მაქვს მიზნად.not my blog format. ხვალ "ფაუსტზე" მივდივართ. აი "ფაუსტი" უკვე დუდის სტიქიაა.<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/7YFCiMDovQc&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/7YFCiMDovQc&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-7231287795229387493?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/09/romeo-and-juliet.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)7tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-6677772562839907758Sat, 26 Sep 2009 21:19:00 +00002009-09-27T01:19:31.520+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Sr6FXf5aBJI/AAAAAAAAAPw/TcNJuxG60c4/s1600-h/mothernight_poster.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Sr6FXf5aBJI/AAAAAAAAAPw/TcNJuxG60c4/s200/mothernight_poster.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385888843127456914" /></a><br />ჩემი სახელია ჰოვარდ ვ. კემპბელ ჯუნიორი. დაბადებით ამერიკელი, რეპუტაციით ნაცისტი და მიდრეკილებებით უსამშობლო ადამიანი.<br />ამ წიგნს 1961 წელს ვწერ.<br />ამ წიგნს ვწერ ბ-ნ ტუვია ფრიდმანისთვის, ჰაიფის ომის დამნაშავეთა დოკუმენტაციის ინსტიტუტის დირექტორისთვის, და ნუ, ყველასთვის, ვინც ამით დაინტერესდება. <br />რატომ უნდა აინტერესებდეს ბ-ნ ფრიდმანს ეს წიგნი?<br />იმიტომ, რომ ეს წიგნი დაწერილია ომის დანაშაულში ეჭვმიტანილი ადამიანის მიერ. ბატონი ფრიდმანი ასეთი ტიპების სპეციალისტია. მას ძალიან უნდოდა რომ ჩემგან მიეღო რაიმე დოკუმენტი, რომელიც შეავსებდა მისი ნაცისტური სისაძაგლეების არქივებს. მას ეს ისე ძალიან უნდოდა, რომ მომცა მე საწერი მანქანა, უფასო სტენოგრაფისტი, და კვლევითი ექსპერტების დახმარების შესაძლებლობა, რომლებსაც შეუძლიათ გამოიკვლიონ ნებისმიერი ფაქტი, რომელიც მე დამჭირდება ჩემი მასალების დასაზუსტებლად და შესავსებად.<br />ციხეში ვზივარ..<br />ვზივარ მშვენიერ, ახალ ციხეში - ძველ იერუსალიმში<br />ველოდები, რომ სამართლიანად ვიქნები გასამართლებული ჩემს მიერ ჩადენილი ომის დანაშაულისათვის ისრაელის რესპუბლიკის მიერ. <br />საინტერესო საბეჭდი მანქანა გამომიგზავნა ბატონმა ფრიდმანმა - ზუსტად ის, რაც მჭირდებოდა. ეს საწერი მანქანა ნამდვილად გერმანიაში იყო დამზადებული, მეორე მსოფლიო ომის დროს. საიდან ვიცი? ძალიან მარტივია, მას ერთი ღილაკი აქვს, რომელიც არასდროს ყოფილა არცერთ საბეჭდ მანქანაზე მესამე რეიხამდე. სიმბოლო, რომელიც აწი აღარასდროს იქნება გამოყენებული.<br />ეს არის ორი ელვისებური ხაზი - პირქუში S.S-ის სიმბოლო. Schutzstaffel ნაციზმის ყველაზე ფანატური განშტოება იყო. <br />ასეთ საბეჭდ მანქანას ვიყენებდი გერმანიაში, მთელი ომის მანძილზე. იქ, სადაც სიტყვა Schutzstaffel -ის დაწერა იყო საჭირო, რასაც ხშირად და დიდი ენთუზიაზმით ვწერდი, არასდროს გამომიყენებია აბრევიატურა S.S. ყოველთვის საბეჭდი მანქანის ამ ღილაკს ვაჭერდი - უფრო საშიში და მაგიური რომ ყოფილიყო. <br />ძველი ამბავია. <br />ძველი ამბები მახვევია აქ გარს. მიუხედავად იმისა, რომ ციხე, რომელშიც მე ვლპები, ახალია, მითხრეს რომ რამოდენიმე ქვა ჯერ კიდე სოლომონის დროინდელია.<br />ზოგჯერ, როცა ჩემი საკნის ფანჯრიდან ისრაელის რესპუბლიკის მხიარულ და გაბედულ ახალგაზრდობას ვუყურებ, მგონია, რომ მე, და ჩემი ომის დანაშაულები ისეთივე დიდი ხნის ვართ, როგორც სოლომონის დროინდელი ქვები. რამდენი ხნის წინ იყო ეს მეორე მსოფლიო ომი! რამდენი ხნის წინ იყო მისი დანაშაულები!<br />ახლა ნახევრად დავიწყებულიც კია, ებრაელების მიერაც კი. ახლაგაზრდა ებრაელებზე ვამბობ. ერთერთმა ებრაელმა, რომელიც მე მდარაჯობს, საერთოდ არაფერი იცის ომის შესახებ. და არც აინტერესებს. მისი სახელია არნოლდ მარქსი. ძალიან წითური თმები აქვს. მხოლოდ თვრამეტისაა, რაც ნიშნავს, რომ იგი იყო მხოლოდ სამი წლის, ჰიტლერი რომ მოკვდა და საერთოდ არარსებობდა, მაშინ, როცა ჩემი კრიმინალური კარიერა დაიწყო. ის მე დილის ექვსი საათიდან შუადღემდე მდარაჯობს. <br />არნოლდი ისრაელში დაიბადა, და არასდროს არ გასულა მის გარეთ.<br />დედამისმა და მამამისმა გერმანია ოცდაათიანების დასაწყისში დატოვეს. მისი ბაბუა, როგორც მითხრა, დააჯილდოვეს რკინის ჯვრით პირველ მსოფლიო ომში. <br />არნოლდი სწავლობს იურიდიულზე. არნოლდის და მამამისის - მეჭურჭლის - გატაცება არქეოლოგიაა. მამა-შვილი თავისუფალი დროის უმეტეს ნაწილს ჰაზორის ნანაგრევების გათხრებზე ატარებენ. ისინი იგალ იადინის ხელმძღვანელობის ქვეშ მუშაობენ, რომელიც ისრაელის ჯარის ადმინისტრაციის მეთაური იყო არაბულ ქვეყნებთან ომის დროს. <br />ნუ, ასე იყოს. <br />ჰაზორი, როგორც არნოლდმა მითხრა, ქანაანელების ქალაქია ჩრდილოეთ პალესტინაში, რომელიც არსებობდა ქრისტეშობამდე ცხრამეტი ათწლეულით ადრე. მაგრამ ქრისტეშობამდე სადღაც მეთოთხმეტე ათასწლეულში- მეუბნება არნოლდი- ისრაელის ჯარმა დაიპყრო ჰაზორი, დახოცა მისი 40 000 მცხოვრები და გადაწვა. „სოლომონმა აღადგინა ქალაქი“ - ამბობს არნოლდი - „მაგრამ ჩვენ წელთაღრიცხვამდე 732 წელს ტიგლათფილასარ მესამემ ისევ გადაწვა ქალაქი“.<br />„ვინ?“ - ვთქვი მე.<br />„ტიგლათფილასარ მესამე“, თქვა არნოლდმა.“ასირიელი“, ისე თქვა, თითქოს უნდა გამხსენებოდა.<br />„აჰ“ - ვთქვი მე, „ის ტიგლათფილასარი...“<br />„ისე იქცევი, გეგონება არასოდეს გსმენია მასზე“ - თქვა არნოლდმა<br />„არასოდეს“- უხერხულად ავიჩეჩე მხრები - „ და ალბათ ეს საშინელებაა“<br />„კარგი“ - თქვა არნოლდმა, სკოლის მასწავლებლის სახით - „მე მგონია, რომ ის ისეთი ტიპია, რომ ყველამ უნდა იცოდეს მის შესახებ. ის ალბათ ყველაზე წარმატებული ასირიელი იყო“. <br />„ააჰ“, ვთქვი მე<br />„თუ გინდა მასზე წიგნს მოგიტან“ - თქვა არნოლდმა<br />„კარგი იქნებოდა“ ვთქვი მე. „ შეიძლება მოგვიანებით წარმატებულ ასირიელებზეც დავფიქრდე. მაგრამ ახლა ჩემი გონება მთლიანად დაკავებულია წარმატებული გერმანელებით“.<br />„მაინც ვისით?“ თქვა მან<br />„ოჰ, ამ ბოლო დროს სულ ჩემ ძველ უფროსზე, პაულ იოსიფ გებელსზე ვფიქრობ“ - ვთქვი მე<br />არნოლდი გამოშტერებული მიყურებდა. „ვინ?“ - მკითხა მან.<br /><br />და მე ვიგრძენი როგორ მოემართება მთელი წმინდა მიწის მტვერი ჩემს დასამარხად, და რომ ერთ მშვენიერ დღეს მტვრის და ქვების სქელი საბნის ქვეშ გავეხვევი. ვიგრძენი ოცდაათ ან ორმოცფუტიანი ძველი ქალაქის ნანგრევები ჩემს ზემოთ, ჩემს ქვემოთ კი რამოდენიმე სამზარეულოს ხლამი, ერთი ან ორი საფლავი - და კიდევ ქვემოთ - ტიგლათფილასარ მესამე. <br /><br />Kurt Wonnegut. Mother Night<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-6677772562839907758?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/09/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)4tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-1385764800070562969Fri, 25 Sep 2009 20:48:00 +00002009-09-26T00:58:44.866+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Sr0u0cHjtAI/AAAAAAAAAPo/QNMold0sBqc/s1600-h/mothernight_poster.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Sr0u0cHjtAI/AAAAAAAAAPo/QNMold0sBqc/s200/mothernight_poster.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385512207840949250" /></a><br />ამ ბოლო დროს ვარგას ლ'ოსას ბოლო რომანი თარჯიმნებზე იყო, დაიმის მერე ამეკვიატა ფიქრი თარგმანებზე. ზოგადად, მივხვდი, რომ თარგმნის პროცესი სიამოვნებას მანიჭებს. საერთოდ ენები მიყვარს. ზოგი დაუსწრებლადაც ვიცი. ასე რომ. დიდი არაფერი ისეთი, მაგრამ მაინც.<br /><br />სოფის გერმანულ ვოიაჟს დავამთხვიე და მგონი თემატურადაც ჯდება. ჯერ მარტო შესავალი, მაგრამ თითო პოსტს თითო თავსაც მოვაყოლებ ხოლმე. თარგმანი არაპროფესიონალური და სააააშინლად დილეტანტურია. თითქმის პირდაპირ მაქვს ნათარგმნი ინგლისურიდა, სიტყვების წყობის გადმოქართულებაც დამეზარა.. ნუ რა, მერე. ასეც არაუშავს. <br /><br />ჰო, კიდე დუდის მინდოდა რომ წაეკითხა ეს მოთხრობა. და ნუ ვერა და ვერა. და ასე მაინც:)<br />საერთოდ, ვონეგუტი ვისაც უყვარს ამბობს რომ ეს მისი ერთერტი სუსტი რომანია, მაგრამ მე და კურტი სხვანაირად ვფიქრობთ. ძალიან მიყვარს mother night. <br /><br />სულ ეს იყო. საშინელი კვირა მქონდა, დაძაბული. დღეს, დღის ბოლოს კიდე ერთი პრეზენტაცია Juvenile Justice- ზე. ყველაფერმა ჩაიარა, შაბათ-კვირაა და ახლა ვნახოთ.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">I adore my Friday evenings. <br />kiss me good night.</span><br /><br />ჩასქროლეთ და წაიკითხეთ ჩემი ყველაზე საყვარელი სიმღერის ფონზე, რომელიც ძალიან უხდება mother night-ს:)<br />....................................................................................<br /><span style="font-weight:bold;"><br />შესავალი</span><br /><br />ეს ჩემი ერთადერთი მოთხრობაა, რომლის მორალიც მე ვიცი. სულაც არ ვფიქრობ რომ ეს გადასარევი მორალია, უბრალოდ, ისე მოხდა რომ ეს ვიცი: ჩვენ ზუსტად ის ვართ, რადაც თავს ვაჩვენებთ, ამიტომ ძალიან ფრთხილად უნდა მივუდგეთ იმას, თუ რად ვაჩვენებთ თავს.<br /><br />ჩემი პიროვნული გამოცდილება ნაცისტების საქმეებთან შეზღუდული იყო. იყო რამოდენიმე გათახსირებული და აქტიური სუფთა ამერიკელი ფაშისტი, ჩემ მშობლიურ ქალაქ ინდიანაპოლისში, 30-იანებში, და ვიღაცამ შემომაჩეჩა „სიონისტ ბრძენთა პროტოკოლი“, რომელიც, მახსოვს მსოფლიოს დაპყრობის ებრაელთა საიდუმლო გეგმას შეეხებოდა. და მახსოვს რაღაც ხუმრობები ჩემს დეიდაზეც, რომელიც ცოლად გაჰყვა „გერმანელ გერმანელს“, რომელსაც უნდა გამოეთხოვა ინდეანაპოლისიდან ცნობა, რათა დაემტკიცებინა, რომ მას არ ქონდა ებრაული სისხლი. ინდეანაპოლისის მერმა, რომელიც მას კოლეჯიდან და საცეკვაო სკოლიდან იცნობდა, სიამოვნებით გაუფრომა მას დოკუმენტები, რომლებას გერმანელები ითხოვდნენ, ლენტებით და სხვა ოფიციალური ბეჭდებით და რომლებიც გავდა მეთვრამეტე საუკუნის სამშვიდობო შეთანხმებებს. <br /> <br />ცოტა ხნის შემდეგ ომი დაიწყო, რომელშიც მეც ვმონაწილეობდი, და ტყვედაც ჩავვარდი. ასე რომ, გერმანია ახლოდან გავიცანი ომის მიმდინარეობის დროს. მე ვიყავი რიგითი ბატალიონის მზვერავი და ჟენევის კონვენციის პირობების თანახმად, მე უნდა მემუშავა საკუთარი თავის შესანახად, და ეს უფრო კარგი იყო, ვიდრე ცუდი. სულაც არ ვიყავი ვალდებული მთელი დრო ციხეში გამეტარებინა სადღაც ქალაქგარეთ, ხშირად მიწევდა ქალაქში წასვლა, რომელიც დრეზდენი იყო და მე ვხედავდი ხალხს და იმას, რასაც ისინი იქ აკეთებდნენ. <br /><br />ჩვენ სამუშაო ჯგუფში დაახლოებით ასამდე ვიყავით, ჩვენ ვიყავით დაქირავებული ქარხნის მუშები, ქარხნის, რომელიც აკეთებდა ვიტამინებით გამდიდრებულ ალაოს წვენს ფეხმძიმეებისთვის. ამ წვენს თაფლის და სოფლური კვამლის გემო ქონდა. ძალიან გემრიელი იყო. მინდა რომ ახლაც მქონდეს ცოტა. და ქალაქიც საყვარელი იყო, ბევრი ჩუქურთმებით, როგორც პარიზი, და ომისაგან ხელშეუხებელი. ითვლებოდა, რომ ეს იყო „ღია ქალაქი“ და მასზე არ უნდა მომხდარიყო თავდასხმა, რადგან აქ არ მდებარეობდა არც საჯარისო ნაწილები და არც საომარი ტექნიკის საწარმოები.<br />მაგრამ 1945 წლის 13 თებერვლის ღამეს დრეზდენი დაიბომბა ამერიკული და ბრიტანული თვითმფრინავების მიერ, დაახლოებით ოცი წლის წინ, ახლა რომ ვწერ. ბომბები არ იყო განკუთვნილი რაიმე განსაზღვრული სამიზნისათვის. მიზანი იყო ის, რომ მათ გაეჩინათ ხანძარი და გაეხიზნათ მეხანძრეები მიწისქვეშ. <br /><br /> ამ ხანძრის მერე წამოვიდა ასობით და ათასობით პატარა ცეცხლგამჩენი ბომბები, რომლებიც ჩნდებოდნენ ისე, როგორც მცენარის თესლი ახალ დამუშავებულ მიწაზე. მიზანი მეხანძრეთა მიწისქვეშა სამალავებში შეტყუება იყო. ყველა ეს პატარა ხანძარი იზრებოდა და ერთმანეთს უერთდებოდა, და ბოლოს გახდა ერთი დიდი აპოკალიპტური ცეცხლი. ცოტა ხანიც და - ცეცხლში გაეხვა ყველაფერი. და საერთოდაც, ეს იყო ყველაზე დიდი ხოცვა-ჟლეტა ევროპის ისტორიაში. და რა მერე? <br /><br />ჩვენ არ მოგვიწია ცეცხლის ქარიშხლის ნახვა. ჩვენ ვიყავით საქონლის სასაკლაოს მაცივარში შეყუჟულები, ექვს დამცველთან და რიგებად დაწყობილ ძროხის, ცხვრის, ცხენის და ღორის გვამებთან ერთად. გვესმოდა როგორ ეცემოდა ზემოთ ბომბები. დროდადრო ნალესები გვაცვიოდა თავზე. ზემოთ რომ ავსულიყავით, ნამდვილად არტეფაქტებად გადავიქცეოდით. ცეცხლის ქარიშხლის მახასიათებლებად: დანახშირებულ ორი-სამი ფუტის სიგრძის ხის ძელებად ან დიდ და მოუხერხებელ შემწვარ კალიებად - როგორც გენებოთ..<br /> <br />ალაოს წვენსაწური ქარხანა წარსულს ჩაბარდა. ყველაფერი წარსულს ჩაბარდა, მაგრამ დარჩა სარდაფები, რომლებშიც დარიჩინიანი კაცუნებივით გამოცხვა 135,000 ჰანსელი და გრეტელი. და ჩვენ გაგვამწესეს მესაფლავეებად, ვძვრებოდით სამალავებში და გამოგვქონდა გვამები გარეთ. ვნახე ძალიან ბევრი გერმანელი იმ პოზაში, რაშიც სიკვდილმა წაასწროთ, ძირითადად ფასიანი ქაღალდებით მუხლებზე. ზოგჯერ ნათესავები მოდიოდნენ და გვიყურებდნენ საფლავების თხრის დროს. ისინიც საინტერესო ტიპები იყვნენ.<br />აი, სულ ესაა მთელი ამბავი ნაცისტებზე და ჩემზე. <br />გერმანიაში რომ დავბადებულიყავი, ნაცისტი ვიქნებოდი, ებრაელებზე, ბოშებზე და პოლონელებზე გადაკიდებული, და ჩექმები როცა ჩამრჩებოდა თოვლში, თავს საკუთარი შინაგანი უმწიკვლოებით გავითბობდი. აი ასე. <br />რომ ვუფიქრდები, ამ მოთხრობას კიდევ ერთი მორალი აქვს - როცა მკვდარი ხარ, მკვდარი ხარ.<br /><br />და კიდე ერთი მორალი მომდის თავში: დაკავდით სექსით, როცა შეგიძლიათ. ეს თვენთვის ძალიან კარგია. <br /><br />აიოვა-სითი, 1966 წელი. <br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/XrkThaBWa5c&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/XrkThaBWa5c&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-1385764800070562969?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/09/kurt-wonnegut-mother-night.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)6tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-8607009512180702365Tue, 22 Sep 2009 07:27:00 +00002009-09-22T11:48:20.502+04:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Srh_7mrp_dI/AAAAAAAAAPg/KzXkKEzkyqQ/s1600-h/PICT0256.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_rY3aWRe6Hzg/Srh_7mrp_dI/AAAAAAAAAPg/KzXkKEzkyqQ/s200/PICT0256.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384194016494091730" /></a><br />არ ვიცი ახლა მანდ რა ხდება ამაგრამ აქ საკმაოდ ცივა.<br />და ყველაფერი თეთრი და წითელია.<br />დილიდან მაწუხებს საშინელი თავის ტკივილი. გულისრევის და საკუთარი უსაქმურობის შეგრძნება. <br />სწავლა დაიწყო და ისე ვარ, აი, ვნერვიულობ და რაღაც. ვერ მოვასწრებ, ვერ დავწერ.. არადა ვასწრებ და ვწერ. მაგრამ ეს თავის ტკივილი სსსუუუუულ. ყოველ საღამოს და ყოველ დილას. დავიღალე. <br />მე მაინც ყველაფერს იმ სულელ ექიმბაშს ვაბრალებ. დამაწვეთა ენაზე რაღაც - სულ უნდა მოვერჩინე -ამტკივდა თავი და იმის მერე მტკივა. გამაყუჩებელიც აღარ მაქვს სახლში. არადა ასე რომ ვარ წიგნს ვერ ვკითხულობ, კომპიუტერთან უარესად ვხდები და ნუ რა უნდა ვაკეთო.<br /><br />7 საათზე ლექცია მაქვს. მანამდე რამოდენიმე წიგნი მაქვს მოსაძებნი. ზოგი ინტერნეტში და ზოგი წიგნის მაღაზიაში.<br />ვსო, მეტი აღარ შემიძლია. ძალიან მერევა გული კომპიუტერის ყურებისას.ცოტა მცხელა კიდეც. <br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/w2WURHY3D4A&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/w2WURHY3D4A&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-8607009512180702365?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/09/gravity-angel.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)7tag:blogger.com,1999:blog-5187627991001589854.post-8643377944029860520Thu, 17 Sep 2009 20:37:00 +00002009-09-18T00:38:28.849+04:00დღეს სამი წელი გახდა რაც მე და დუდო ერთმანეთს ვიცნობთ:)<br />დუდი, ძალიან ძალიან მიყვარხარ:) <br /><br />ჰოდა ეს სიმღერაც.. falling in love-ის პერიოდის სიმღერა :)<br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/4CU4izCozJ8&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/4CU4izCozJ8&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5187627991001589854-8643377944029860520?l=candysayss.blogspot.com' alt='' /></div>http://candysayss.blogspot.com/2009/09/love-post.htmlnoreply@blogger.com (Anuschka)5