Like half forgotten dreams

არ მიყვარს უსიზმროდ გაწელილი ღამეები. დილას დაძაბული რომ იღვიძებ, რომ როგორც იქნა გათენდა და თავის საშინელი ტკივილი რომ გკლავს..Mother's Psychedelic Strawberry - ერთ დროს ყველა ამ სახელით მომმართავდა :) ემესენში მგონი მთელი ერთი წელი mom'strawberry ვიყავი :) მაშინ ძალიან ხშირად ვაფრენდი და დღეების 98% ს ბღავლში ვატარებდი. ხოდა ამ ბოლო დროს, ნუ, რაც კახეთიდან ჩამოვედი დეპრესიის შეტევები მქონდა. გუშინ მაგალითად ისე ცუდად ვიყავი, ლამის ისევ აფთიაქს მივაშურე დასაძინებელი წამლებისთვის.. მაგრამ რამდენი ხანია არანაირი ტრანკვილიზატორი და დამაწყნარებელი არ დამილევია და აღარ მინდა.



solution

1. დუდი 10 საათამდე რჩება სამსახურში და მე როცა უკვე სპაზმები მეწყება მუცელში და დუდოს გარდა განურჩევლად ყველა ადამიანის ხმის გაგონებაზე გულის რევის შეგრძნება მაქვს უნდა ავდგე და დუდისთან სამსახურში მივიდე. მაგალითად გუშინ, 7 ის მერე, როცა ვიცოდი რომ ყველა მაგის თანამშრომელი უკვე სახლში იყო, მე ჩავედი და 10 საათამდე ბედნიერი სახით ვუყურებდი როგორ იქექებოდა ექსელში, სავარძელში ვიჯექი და ჩუმად წიგნს ვკითხულობდი :)

2. ლეკას მივმართე დახმარებისთვის, მეთქი, ლეკ, I need to socialize a little. ჰოდა, ლეკამაც, cmon.

3. დღეს მთელი დღე ბასეინზე ვეგდეთ მე და ანუკი. მთელი დღე ისე გავიდა, ვერც გავიგე, ერთხელაც არ მიტირია, დაჟე ცრემლებიც არ მომდგომია თვალებზე. მოთენთილი და dazagruli ვარ :)ჰოდა, თუ ძალიან გამიჭირდა, და არავის არ მოუნდა ბასეინზე წასვლა, ბოლო ბოლო მარტო წავალ ხოლმე.

And the Earth died screaming, while i lay dreaming :) თქვენ კიდე ჩემზე დღეში ერთხელ მაინც იფიქრეთ ხოლმე და პოზიტივები გამომიგზავნეთ, ძალიან მჭირდება :)