Airports

აეროპორტი ერთადერთი საზოგადოებრივი ადგილია, რომელიც ძალიან ძალინ მიყვარს.იმის მიუხედავად, რომ იქ ყოველთვის ხალხმრავლობაა. არასდროს არ მეზარება აეროპორტში წასვლა, მიუხედავად იმისა, რომ 5 საათზე მიწევს ხოლმე ამისთვის ადგომა.



ოდნავ რომ გაციებს, იმიტომ რომ გათენდა და ახლა გამოძვერი ლოგინიდან. აეროპორტში დილით ყოველთვის ყავის და ნედვიჩების სუნი დგას ხოლმე, ან მე ასე მეჩვენება. ფორმალურ მხარეებს ყოველთვის ძალიან დიდი უყურადღებობით გავდივარ - ერთხელ გაფრენის ბილეთთან ერთად მეორე ბილეთიც ამომიხიეს და მე რეაქცია არ მქონია, საერთოდ ვერ შევამჩნიე:)



აი, საერთოდ არ მეზარება ხოლმე ამ ყველაფრის მერე სავარძელში ჯდობა და ლოდინი, როდის მოფრინდება თვიმფრინავი და გამოაცხადებენ ჩასხდომას :) პირიქით, მინდა ხოლმე, რომ რაც შეიძლება დიდხანს გაგრძელდეს. თან იქ ძალიან მაგარი ტიპები არიან, რომლებსაც შეიგიძლია ჩუმად დააკვირდე და დუდი თუ გიზის გვერდით, რომელიც რომელიმე სქელტანიან ჟურნალს კითხულობს და გგონია რომ შენ ზედაც არ გიყურებს, აუცილებლად ხელს გაგგკრავს და გეტყვის, რომადამიანებზე მიშტერება არ შეიძლება, მე გამეცინება და ახლა სხვა ტიპზე გადავიტან მზერას:)



გაფრენა მინდა.



ეს კიდე რენატა ლიტვინოვა ფილმში Sky, Plane, Girl :)სოფი გოლდენს მოეწონება ძალიან ეს ფილმი,და საერთოდ, ყველამ ნახეთ, ძალიან კარგი ფილმია :) Trust my experience